________________
श्रीउत्तरा०
चूर्णी १ विनया
बुद्धोपचातिदृष्टान्तः
ध्ययने
(४० सू०६२) कुप्यते येन प्रकारेण कायिकेन वाचिकेन वाऽऽचार्यः अन्यो वा तं न कुर्यात, यदा पुनर्विनयं कुर्वताऽऽचायः क्वचिन्मूदुना परुषेण वा प्रकारेण अणुसासिज्जति तदा अनुशास्यमानः आत्मानमपि न कोपयेत् , अन्नेसु वाचियत्तकारणेसु तासिमायरियाणं रुट्ठो भवति अन्नेसि वा साधूर्ण तदा बुद्धोवघाती न स्यात्, बुद्धो-आयरियो,बुद्धानुपहन्तुं शीलं यस्य स भवति बुद्धोवघाती, उपेत्य घात उपघातः, स तु त्रिविधःणाणादि, णाणे अप्पसुतो एस देस गोप्पबइ इओ दंसणे उम्मगं पण्णवेति सद्दहति वा, चरणे पासत्थो | वा कुशीलो वा एवमादी, अहवा आयरियस्स वृत्तिमुपहंति, जहा एको आयरिओ अ (ववा) यमग्गो ( अगमओ), तस्स सीसा चिंतेति-कोच्चिरं कालं अम्हेहिं एयस्स बट्टियचंति !, तो तहा काहामो जहा भत्तं पच्चक्खाति, ताहे अंतं एव (विरसं भत्तं ) उव
ति, भणंति य-ण देति सड्ढा, किं करेमो?,सावयाण च कहेंति- जहा आयरिया पणीयं पाणभोयणं ण इच्छंति, संलेहणं करेंतित्ति, ततो सड्ढा आगंतूण भणंति-किं खमासमणा! संलेहणं करेह ?, ण वयं पडिचारगा वाणिविण्णत्ति,ताहे ते जाणिऊण तेहिं चैव वारितंति भणंति-किं मे सिस्सेहिं तुम्भेहिं वाऽवरोहिएहिं?,उत्तमायरियं उत्तमट्ठ पडिवज्जामि,प०२ भत्तं पच्चक्खायंति,इत्येवं बुद्धोपघातीण सिया. आशंकायामवधारणे च स्याच्छाब्दस्योपयोगः, इह त्ववधारणे द्रष्टव्यः, पुनरप्यवधारणणमेव यधा बुद्धोपघाती न सिया, | तहाण सिया तुत्तगवेसए,तुद्यते येन तुत्तं,न गुरोरंध्रान्वेषीत्यर्थः,यदापि चास्य प्रमादाचरिते क्वचित् आयरिओ तस्सेव हिताए रूसए तदावि आयरियं कुवियं णच्चा सिलोगो (४१सू०६३)कुवितं संतं, कुपित अप्पणाहिं परतो वा जाणिऊण,इमेहि लिंगेहि अचक्षुदान कृतपूर्वनाशनं, विमाननं दुश्चरिताय कीर्तनम् । कथाप्रसंगो नच नाम विस्मयो, विरक्तभावस्य जनस्य लक्षणम् ॥१॥ परोवा से कहेज्जा जहा गुरू ते कुवितो, तदैनं 'पत्तिएण पसादए'ण राजाभियोगवत्, मे खमे रायाणया, प्रत्यंतगमो
॥४२॥
ARCOACACCA-
॥४२॥
RRECORE