________________
श्रीउत्तरा० चूर्णौ
४
असंस्कृता.
॥११७॥
तमेव मुहुर्त्तन घोरत्वात् गत्वा पुनरत्येति, अथवा सगोचरप्राप्तस्य मयंतीत्यतो घोराः, यथैष मगोचरं प्रासः अस्य तावत् मा मारेण भयमस्तु एवं घोरा मुहूर्त्ताः, शरीरमपि अबलं, अल्पेनापि उपक्रमेणं उपक्रम्यते, एवं मत्वा- 'भाडपक्खी व चरsप्पमत्तो', पक्ष्यतेऽनेनेति पक्षः, पक्षावस्यास्तीति पक्षी, तेसि किर दोहं तिपादा, जो मज्झिमतो पादो सो सामण्णो, पच्छा ते अप्प मत्ता चरंति, मा एको वा एक्कको वा पच्छा पज्जुपेच्छा, पादो हीरेज्जा, अथवा मा पडिहामो, एवं साधूवि 'चरे पदाणि पडिस्कमाणो वृत्तं (१२१-२१६) युगपत्संभृतानि तस्येन्द्रियाणि, कषायाश्रितान्येव चापराधपदानि, उक्तं हि 'इन्द्रिय विषय कषाया एतान्यपराधपदानि', यतोऽपदिश्यते 'चरे पयाई पडिसकमाणो' वृत्तं चरेदित्यनुमतार्थे किं कुर्वन्, पदानि परि परि संकमानो, पद्यते अनेनेति पदं, परि सर्वतोभावे, सर्वतो संकमाणो परिसंकमाणो, मा मे मूलगुणउत्तरगुणपदेसु छलणा होज्जत्ति, पाश्यते येन पाशः बंधनमित्यर्थः, जांर्कचि अप्पणा पमादं पासति दुच्चितितादि, दुव्विचितिएणावि बज्झति, किं पुण जो चितित्तु कम्पुणा सफलीकरेति, एवं दुब्भासितदुच्चितिताति जं किंचि पासं 'इहे 'ति इह प्रवचने मण्णमाणो, जाणमाण इत्यर्थः, स्यान्मतिः- एवमप्रमत्तः कहं चरेत् 'लाभंतरे जीवित वूहइत्ता' लभ्यंत इति लाभा', अंतरा छिनत्ति प्रयच्छति वान्तरं, लाभं प्रयच्छतीति लाभान्तरं, लाभ घरेति वा दातुं का वा, जीव्यते येन तज्जीवितं, 'वृहि वृद्धौं' वृहयित्वा, कोऽभिप्रायः ?, जाव निज्जरालाभसमत्थं जीवितं ताव व्हयामि, समानकर्तृकयो वृहयित्वा पश्चात् किं कुर्यात् ?, उच्यते, ' पच्छा परिणाय मलाबधंसी ' पच्छा इति जाहे ण णिज्जरालाभसमत्थं ताहे व जाणिऊण जाणणापरिण्णाए मलावधंसी भवति कथमिदानीं मह महंतीए जराए वाघिणा वा अभिभूतस्स अस्थि निज्जरालाभेति जाणणापरिण्णाए जाणिऊण पच्छा सत्तधारणाए मलं अवर्द्धसेति सूदेति तमिति मलं अष्ट
भारंडवदप्रमत्तता
॥११७॥