________________
स्वोपज्ञवृ:
युक्ती वीतरागत्वात्, न तु पुलाकः सरागत्वात्, नैवम् , नहि सरागत्वे निरभिष्वङ्गता सर्वथा नास्तीति वक्तुं शक्यते.
गुरुतत्त्वत्तियुतः जीवकुशादीनां सरागत्वेऽपि निःसङ्गताया अपि प्रतिपादितत्वात् , अत एवाह-'अन्ये' बकुशादयो द्विविधा अपि भवन्ति, विनिश्चयः चतुर्थो- तथाविधसंयमस्थानाभावात् सज्ञोपयुक्ता नोसञोपयुक्ताश्च भवन्तीत्यर्थः । नन्वेवं बकुशादीनां सज्ञोपयोगकाले साभि- ल्लास:
* प्वङ्गं चित्तं प्राप्तम् , तथा च सामायिकव्याघातः, तस्य निरभिष्वङ्गचित्तरूपत्वात् , तदुक्तं साधुधर्मविधिपश्चाशके॥२०८॥
131"समभावो सामइअं, तणकंचणसत्तुमित्तविसउत्ति । णिरभिस्संगं चित्तं, उचियपवित्तिप्पहाणं च ॥१॥” मैवम् , ध्यान
योगरूपस्यैव तस्य तल्लक्षणप्रतिपादनात् , व्युत्थानदशायामाहाराद्यभिष्वङ्गेण तदतिचारेऽपि तच्छक्तिनिवृत्त्यभावादिति ॥ १२२ ॥ व्याख्यानान्तरमाहभगवइचुण्णिइ पुणो, णोसण्णा होइ नाणसपण त्ति।भणियं तत्थ वि नाणप्पाहण्णा अपणपडिसेहो१२३ । सञ्जाव्या_ 'भगवइत्ति । भगवतीचूर्णी पुनः-"पुलाए णं भंते ! किं सण्णोवउत्ते हुज्जा णोसण्णोवउत्ते हुज्जा ? गोयमा! णोस-18 ख्यान्तरम् *ण्णोवउत्ते हुज्जा । बउसे णं पुच्छा, गोयमा! सण्णोवउत्ते वा हजाणोसण्णोवउत्ते वा हज्जा । एवं पडिसेवणाकुसीले वि ।
एवं कसायकुसीले वि । णियंठे सिणाए अ जहा पुलाए"त्ति सूत्रव्याख्यानाधिकारे "नोसा ज्ञानसज्ञा भवति" इति
भणितं 'तत्रापि' व्याख्याने ज्ञानप्राधान्यादन्यासाम्-आहारादिसञ्ज्ञानां निषेध एवाभिप्रेत इति दृश्यम् । पुलाकनिग्रेभन्थस्नातकाः 'नोसज्ञोपयुक्ताः' ज्ञानप्रधानोपयोगवन्तो न पुनराहारादिसझोपयुक्ताः, बकुशादयस्तूभयथाऽपि, तथावि-IM॥२०८॥ धसंयमस्थानाभावादिति ॥ १२३ ॥ उक्त सज्ञाद्वारम् । अथाऽऽहारद्वारमाह
For Private & Personal Use Only
Jain Educationanimonal
