________________
स्वोपज्ञवृ- बहुजनशब्दव्याकुलतया नाभिलापशुद्धयविनाश इति तदादेशेन वयमत्र विजने परिवर्त्तयाम इति तस्यैवमाकर्षणं कुर्वतश्च- गुरुतत्त्वत्तियुतः
त्वारो लघुकाः। अथ तेनाध्वन्यागच्छता शैक्षो लब्धस्तग्रहणार्थ यदि तमाकर्षति ततश्चतुर्गुरुका इत्यपि द्रष्टव्यम् ६ । यस्य विनिश्चयः तृतीयो- पर्पदि साधवः केचित्पावृताः केचिदप्रावृताः केचित्फेनादिना घृष्टजङ्घाः केचित्तैलादिना मृष्टशरीराः केचिल्लोचमुण्डाः ल्लास
केचित्क्षुरमुण्डा एवं विविधवेषधरास्तिष्ठन्ति, न च यस्तेषु कञ्चिद् वारयति स पर्पद्वान् , तस्य गच्छे प्रवेशं कुर्वतश्चतुर्लघु, यदि च सचित्तेन शैक्षण सार्द्ध प्रविशति ततश्चतर्गरव आज्ञादयश्च दोषाः । अथाचित्तेन वस्त्रादिना सह प्रविशति तत उपधिनिष्पन्नं मिश्रसंयोगप्रायश्चितम् , तथा मचित्ताचित्तं ददतो गृह्णतश्चैवमेव प्रायश्चित्तमिति दृश्यम् ७ । अमुक श्रुतार्थ|निमित्तं गुरुभियुष्मदन्तिके प्रेषितोऽहमिति भणतश्च लघको मासः ८ । एतेष्वतिचारेषु क्रमादेतानि प्रायश्चित्तानि ॥८॥
प्रेषितातिहै अष्टमपदे आक्षेपं समाधानं चाह
चारे आक्षेनणु गुरुआणाकहणे, कह पच्छित्तं हवे विणीअस्स। भण्णइ जिणसुअभत्तीविरहाविणयाओ जंभणिअं९/
पप्रतिवच_ 'नणु'त्ति । ननु गुरुभिर्युष्मदन्तिके प्रेषितोऽहमिति गुर्वाज्ञा कथने आज्ञाप्रियत्वेन शिष्यस्य विनीतत्वमेव भवेत् , तथा च सी कल्पसादाविनीतस्य तस्य कथं प्रायश्चित्तं स्यात् ? प्रत्युत विनीतत्वप्रत्यया शुद्धिरेव स्यादित्यर्थः, 'भण्यते अनोत्तरं दीयते-जिनश्रुत
| क्ष्यं च भक्तिः-जिनाज्ञापुरस्कारलक्षणा तद्विरहलक्षणो योऽविनयस्ततः प्रायश्चित्तम् , गुर्वाज्ञयैवाध्यापनप्रवृत्तौ प्रवृत्त्यर्थं जिनाज्ञानपेक्षणे तदपुरस्कारात्तत्र गौरवबुद्ध्यभावेन भक्तिभङ्गात् , जिनविनयाऽपूर्वकस्य गुरुविनयस्य च लौकिकतुल्यत्वेनाकिञ्चित्कर- ॥१३०॥ त्वादिति । अत्र सम्मतिमाह-'यत' यस्माद् भणितं कल्पभाष्ये ॥९॥
For Private & Personal use only
SECRUSSROSAROO
Jain Education International
www.jainelibrary.org