________________
त्तियुतः
स्वोपज्ञवृ- त्वेनापरिणामातिपरिणामदोषासम्भवात्। अगीतार्थभिक्षोः पुनः शुद्धाऽलाभे चिकित्सामशुद्धेन कुर्वन्तो मुनिवृषभा गुरुतत्त्व
यतनया कुर्वन्ति न चाशुद्धं कथयन्ति, यदि पुनः कथयन्त्य यतनया वा कुर्वन्ति तदा सोऽपरिणामत्वादनिच्छन् यदना-1 विनिश्चयः द्वितीयो- गाढादिपरितापनमनुभवति तन्निमित्तं प्रायश्चित्तमापद्यते तेषां मुनिवृषभाणाम् ; यद्वाऽतिपरिणामतया सोऽतिप्रसङ्गं कुर्यात् ल्लासा
तस्मान्न कथनीय नाप्ययतना कर्त्तव्या; कथमपि तत्परिज्ञायानिच्छति च गीतार्थभिक्षी प्रज्ञापना कर्तव्या, यथा-लानत्वे ॥१२४॥
यदकल्पिकमपि यतनया सेव्यते तत्र शुद्धो ग्लानः, यतनया प्रवृत्तेः अशुद्धग्रहणादल्पीयसो दोषस्य भावात् , तस्यापि प्रायश्चित्तेन पश्चाच्छोधयिष्यमाणत्वात् , उत्तरकालं प्रभूतसंयमलाभहेतुत्वेन तस्याश्रयणीयत्वादिति । इयं च प्रज्ञापना तरुणे क्रियते, बालस्तु बालत्वाद् यथाभणितं करोत्येव । यस्तु वृद्धस्तरुणो वाऽतिरोगग्रस्तोऽचिकित्सनीयः स प्रोत्सा-18 ह्यते-कुरु महानुभाव ! भक्तप्रत्याख्यानमेतन्जिनवचनाधिगमफलमिति । यदि च नेच्छति तदा 'भण्डीपोताभ्यां' गन्त्रीप्रवहणाभ्यां दृष्टान्तः करणीयः, स चायम्-या एकदेशे क्वचिददृढा भण्डी सा शीलाप्यते, यतः सा शीलिता सती कार्य करोति, या तु संस्थापिताऽपि कार्यकरणाक्षमा न तां शीलयन्ति । एवं पोतेऽपि भावनीयम् । दार्टान्तिकयोजना त्वियम्-यदि प्रभूतमायुः संभाव्यते प्रगुणीकृतश्च देहः संयमव्यापारेषु समर्थ इति ज्ञायते तदा संयमवृद्धये युक्ता VIचिकित्साऽन्यथा तु निष्फलेति ॥२५॥ उक्तगाथामेव विवृणोतिसुद्धालंभेऽगीए, अजयणकरणकहणे भवे गुरुगा।कुज्जा व अतिपसंगं, असेवमाणे व असमाही ॥ २६ ॥ ॥१२४॥ 'सुद्धालभे' त्ति । 'अगीते' अगीतार्थे भिक्षौ शुद्धालाभेऽशुद्धेन चिकित्स्यमाने यद्ययतना क्रियते कथ्यते वा तदा
For Private & Personal Use Only
Jain Education International