________________
स्वोपज्ञवृ त्तियुतः द्वितीयो
॥ १०५ ॥
श्रुतोपसम्पदीवान्तरा यो लाभो भवति स खलु गुरूणाम् ॥ ५३ ॥
गीयत्था ससहाया, असमत्ता जं लहंति सुहदुक्खी । सुत्तत्थे तकता, समत्तकप्पी उ तं तेसिं ॥ ५४ ॥ 'गीत्थ'ति । ये पुनः पार्श्वस्थादयो गीतार्थाः ससहायाः सम्भोगनिमित्तमालोचनां दास्याम इत्यभिधारयन्तः सूत्रार्थान् तर्कयन्तः अनपेक्षमाणा आगच्छन्तोऽन्तरा यलभन्ते सचित्तमचित्तं वा, येsपि च गीतार्थाः 'असमाप्ताः' असमाप्तकल्पा लभन्ते आगच्छन्तः, यच्चैका की एकाकिदोषपरिवर्जनार्थमुपसम्पत्तुकामो लभते सुखदुःखी, यच्च समाप्तकल्पिनस्तत्तेषामेवाभवति, एवं निर्ग्रन्थानां द्रष्टव्यम् ॥ ५४ ॥ अयमभिधारयति विधिरुक्तः, अथ पठति तमाहधम्मक हाइ पढ़ते, कालियसुअ दिट्ठिवाय अत्थे य । उवसंपयसंजोगा, दुगमाइ जहुत्तरं बलिआ ॥ २५५ ॥
'धम्मक हाइ’त्ति । पठत्युपसम्पद् धर्मकथायां कालिकसूत्रे दृष्टिवादे अर्थे च भवति । तत्र सूत्रतोऽर्थतः सूत्रार्थयोश्च स्वस्थाने द्विकादिसंयोगे यथोत्तरं 'बलिकाः ' बलवन्तः । सूत्रचिन्तायां परं परं सूत्रं पाठयन्, अर्थचिन्तायां परं परमर्थ व्याख्यानयन्, सूत्रार्थयोरेव परस्परं चिन्तायामर्थप्रदाता बलीयानिति भावः ॥ २५५ ॥
| आवलिआ मंडलिआ, पुत्ता छिण्णऽछिण्णभेषणं । उवसंपया सुए इह, परंपराऽणन्तरा णेया ॥ ५६ ॥
गुरुतत्त्व विनिश्चयः
लास:
Jain Education memational
पठत्याभा
व्यविधिः
'आवलिअ'त्ति । इह श्रुते उपसम्पत् पठत्यपि छिन्नाच्छिन्नभेदेन द्विधा पूर्वोक्तैव । तत्र याऽनन्तरा सा मण्डली सा ५ ॥ १०५ ॥ चाच्छिन्ना, कथम् ? इति चेदुच्यते - यस्मादभिधारक त्य लाभोऽन्येनाच्छिन्नः सन्नभिधार्यमाणमागच्छति, ततोऽच्छिन्नलाभ- ४
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org
