________________
त्तियुतः
स्वोपज्ञवृ- लोए चोराईआ, णिजूढा तह य इंति दवम्मि। ववहरिअवा वंका, उज्जू पुण होंति भावम्मि ॥ ६६ ॥1 गुरुतत्त्व 'लोएत्ति । लोके चौरादयो द्रव्ये व्यवहर्त्तव्या भवन्ति, आदिना पारदारिकघातकादिपरिग्रहः । ते हि चौर्यादिकं ।
विनिश्चयः द्वितीयो
IS लासः ४ा कृत्वाऽपि न सम्यक् प्रतिपद्यन्ते, बलात्प्रतिपाद्यमाना अपि च न भावतो विशोधिमिच्छन्तीति । न केवलं चौरादयो ॥८७॥ द्रव्यव्यवहर्त्तव्याः किन्तु ये 'नियूढाः' धिग्जातीयैः शूद्रगृहभोजनब्रह्महत्यामातापित्रादिघातपातकैरसंभाष्याः कृतास्तेऽपि हा लौकिकद्र
यदि स्वदोषं न प्रतिपद्यन्ते, प्रतिपाद्यमाना वा न सम्यगालोचयन्ति, किन्तु व्याजान्तरेण कथयन्तीति वक्राः, यथा- व्यभावव्य
“एगो धिज्जाइओ ओरालाए ण्हुसाए चंडालीए वा अझोववण्णो तं कारण फासित्ता पायच्छित्तणिमित्तं च उवेयमुव- वहर्त्तव्यनिहै। हिओ भणइ सुमिणे ण्हुसं चंडालिं वा गतोमि" त्ति । तेऽपि तथा ऋजवः पुनर्निढादयो यदि सम्यगालोचयन्ति तदारूपणम् लोके भावे व्यवहर्त्तव्या भवन्ति ॥ ६६ ॥ लोकोत्तरं द्रव्यव्यवहर्त्तव्यं भावव्यवहर्त्तव्यं चाह
लोकोत्तरद्रलोउत्तरिओ दवे, सोहिं परपच्चएण जो कुणइ । भावे सब्भावोवडिओ अगीओ व गीओ वा ॥ ६७॥ व्यभाव
'लोउत्तरिओ'त्ति । यः 'परप्रत्ययेन' आचार्येणोपाध्यायेनान्येन साधुना वा ज्ञातोऽस्मीत्यादिकारणेन 'शोभिं करोति'वहर्त्तव्यनियथास्थितमालोचयति, उपलक्षणाद् यो वा गुरुं दोष सेवित्वाऽल्पं कथयति, स्वकृतं वाऽन्यकृतं ब्रवीति स लोकोत्तरिको
तरूपणम् द्रव्यव्यवहर्त्तव्यः । यः पुनः प्रायश्चित्तप्रतिपत्त्यर्थ सद्भावेनोपस्थितोऽगीतार्थों गीतार्थो वा स भावे व्यवहत्तव्यः ॥ ६७॥1 ॥८७ ॥ स चेदृग्गुणो भवतीत्याह
Jain Educati
l
For Private & Personal Use Only
