________________
* पसंसेइ मिसं कुमारं ॥ ८४ ॥ तत्थागया सा कमलामिहाणा, महाविभूईई भ कालिगा सा । भीम कुमारं नमिऊण पुञ्चि,
पच्छा मुणिं केवलिणं नमेइ ॥ ८५ ॥ पुच्छेइ राया भयवं इमाहि, सुरीहि भीमं कुमरं नमित्ता । तेलुकपुज्जो भयवं भयंतो, नमंसिनो नाह ! कहं ? कहेसु ॥ ८६ ॥ साहेइ साहू नरवाह ! एसो, मीमो इमासिं जिणधम्मदाया। जाओ तो एस गुरू इमासिं, नमंसिओ पुच्चमिमाहि झत्ति ।। ८७ ॥ भणेइ जक्खो समयम्मि तम्मि, गमिजए भो ! कमलक्खदंगे । विमोगयो तुझ जमो दुहवा, माया पिमा अस्थि कुमार ! नूणं ॥ ८८ ॥ जक्खेण ततो विहिए विमाणे, मुणिं नमित्ता दुभमारुहेइ । ताहिं सुरीहिं च करिञ्जमाण-महसवो दिव्वसुहासणत्थो ।। ६ ।। पुरम्मि पत्तेण निम्मि तत्तो, भीमेण मायाजणयाण गाढं । को पमोओ कुमरस्स रजं, तो पिया देह सिरीइ सजं ॥ ९० ॥ सयं गहित्ता हरिवाहणो निवो, दिक्खं सत्यमिदं गुरूक्तं तथा प्रशंसति भृशं कुमारम् ।। ८४ ॥ तत्रागता सा कमलाभिधाना महाविभूत्या च कालिका सा । भीमं कुमारं | नत्वा पूर्व पश्चान्मुनि केवलिनं नमति ॥ ८५ ॥ पृच्छति राजा भगवन् ! आभ्यां सुरीभ्यां भीम कुमारं नत्वा । त्रैलोक्यपूज्यो भगवान् भदन्तः नमस्थितो नाथ ! कथं ? कथय ॥ ८६ ॥ कथयति साधुर्नरनाथ । एष भीमोऽनयोर्जिनधर्मदाता | जातस्तत एष गुरुरनयोर्नमस्यितः पूर्वमाभ्यां ज्ञटिति ॥ ८७ ॥ भणति यक्षः समये तस्मिन् गम्यते भोः! कमलाख्यद्रङ्गे । वियोगतस्तव यतो दुःखातौं माता पिता स्तः कुमार ! नूनम् ॥ ८८॥ यक्षेण ततो विहिते विमाने मुनि नत्वा द्रुतमारोहति । ताभ्यां सुरीभ्यां च क्रियमाणमहोत्सवो दिव्यसुखासनस्थः॥८९॥ पुरे प्राप्तेन निजे ततो भीमेन माताजनकयोर्गाढम् । कृतः प्रमोदः कुमारस्य राज्य
Jain Education
For Private Personal Use Only
nebo
