________________
सप्तम उनासा
वर्षमानदेशना।
॥४७॥
धम्मा-गुहाणं करिम देवलोगम्मि । पत्तो कमेण मुक्खं, गमिही दामभगो झत्ति ॥१.३॥ थेवं पि तवोकम्मं, कुणंति दामनगु व्व जे पुरिसा । ते सुंजिऊण भोए, लहंति अचिरेण सिवसुक्खं ॥ १०४ ॥
सोऊण धम्म दुविहं जिर्णिद-मुहाउ साहेइ जिणिंदचंदं । महब्बए पव्वयभारतुन्ने, वोढुं न सकेमि जिणास| मत्थो ॥१०५॥ सम्मत्तरम्मो जिण ! सदृधम्मो, हवेउ मे सामि ! तुहाणणाओ । आणंदसड्ड ब्व सुसङ्घधम्मं, भावेण सव्वं पडिवजए सो ॥१०६ ॥ तस्सेव इच्छापरिमाणमेनं, मं तहाऽऽणंदचरित्तो ।। भूमीइ वाए ववसायकजे, हिरण्णकोडी इगसो विसेसो ॥१०७॥ सो पुच्छिऊणं पसिणे विआरं, जीवाइतचाण विभाणिऊणं । वीरं नमेऊण सिरेण धर्म, सं मनमाणो म गमो सगेहं ॥१०८ ॥ सदालपुत्तो नित्र अग्गिमित्र, मज पसाहेइ पसंतचिचो । भहे ! मए वीरजिणस्स धम्मो, सम्मत्तरम्मो महुणा पवनो ॥१६॥ झटिति ॥१०॥ स्तोकमपि तपः कर्म कुर्वन्ति दामनक इव ये पुरुषाः। ते भुक्त्वा भोगान् लभन्तेऽचिरेण शिवसौख्यम् ।।१०४॥
श्रुत्वा धर्म द्विविधं जिनेन्द्रमुखात् कथयति जिनेन्द्रचन्द्रम् । महाव्रतानि पर्वतभारतुल्यानि वोढुं न शक्नोमि जिनाऽसमर्थः ॥१०५ ॥ सम्यक्त्वरम्यो जिन ! श्राद्धधर्मों भवतु मे स्वामिन् ! तवाननात् । मानन्दश्राद्ध इव सुश्राद्धधर्म भावेन सर्व प्रतिपद्यते सः ॥१०६॥ तस्यैवेच्छापरिमाणमेतज्ज्ञेयं तथाऽऽनन्दचरित्रतश्च । भूम्यां व्याजे व्यवसायकार्ये हिरण्यकोटिरेकशो विशेषः ॥१०॥ स पृष्ठा प्रश्नान् विचारं जीवादितत्त्वानां विज्ञाय | वीरं नत्वा शिरसा धन्यं स्वं मन्यमानश्च गतः स्वगेहम् ॥ १०८ ।। सद्दालपुत्रो निजामग्निमित्रां भायां कथयति प्रशान्तचित्तः । भद्रे | मया वीरजिनस्य धर्मः सम्यक्त्वरम्योऽधुना प्रपन्नः ॥ १०९ ॥ त्वमपि गत्वा
॥४७॥
Jain Education in
For Private Personal Use Only
ww.jainelibrary.org
