________________
जओ
धर्मरत्नप्रकरणम् १४
प्रकृतिसोमत्व गुण:३
"खंती सुहाण मुलं, मूलं कोहो दुहाण संयलाण । विणओ गुणाण मूलं, मूलं माणो अणत्थाणं ॥३॥ जिणजणणी रमणीणं, मणीण चिंतामणी जहा पवरो । कप्पलया य लयाणं, तहा खमा सव्वधम्माणं ॥४॥ इह इक्कं चिय खति, पडिवज्जिय जियपरीसहकसाया । सायातमणंता, सत्ता पत्ता पयं परमं ॥५॥ पीऊसवरिससरिसं, तं सोगिण्हेइ तत्तबुद्धीए । जाओ विउसो कमसो, पत्तो य सुतारतारुणं ॥६॥ पियरेहिं वसंतपुरे, सागरसिहिस्स गोसिरि धूयं । परिणाविओ तहिं चिय, मुत्तु पियं नियपुरं पत्तो ॥७॥ ससुरगिहाउ कयाइ वि, घित्तु पियं नियगिहम्मि सो इंतो । अद्धपहे पडिभणिओ, नियपियरुक्कंठियपियाए ॥८॥ बाहइ तिसापिसाई, भिसं ममं नाह ! तो इमो तुरियं । पत्तो कूवे सद्धि, णुमग्गलग्गाइ दइयाए ॥९॥ जा कड्दइ वारि तओ, ता अवडे तं खिवित्तु सा पत्ता। जणयगिहे भणइ अहं, न तेण नीया असउणत्ता ॥१०॥ निवडतो स तडुब्भवतरुम्मि लग्गिय विणिग्गओ तत्तो । चिंतइ सहावसोमो, किं तीइ अणुल्लिओ अहयं ? ॥११॥ हुं नायं पियेंगिहगमणपवणचित्ताइ ता अरे जीव ! । मा कुणसु तीई उवरिं, रोसं सोसं च देहस्स ॥१२॥ सव्वो पुवकयाण, कम्माणं पावए फलविवागं । अवराहेसु गुणेसु य, निमित्तमित्वं परो होइ ॥१३॥
जइ खमसि दोसवंते, ता तुह खंतीइ होइ अवयासो । अह न खमसि तो तुह अवि, सया अखंतीइ वावारो ॥ १४ ॥ १०कोवो क-ख । २°सव्वाणं ग । ३°संगिणइ ग । ४०सो सिरिंक-ख ।५°पिउ°ख ।
तत्र विजयश्रेष्ठि कथा १४
an Education Inter
For Private
Personal Use Only
www.jainelibrary.org
