________________
श्रीधर्मरत्नप्रकरणम्
॥११९॥
Jain Education
अक्कोसतालणाई, सहिउं काउं वयं च छम्मासं । मासद्धं संलिहिउं, सिवं गओ खविय कम्माई ॥५२॥ सिट्टी सुदंसणो वि हु, चिरकालं दंसणं पभावित्ता । पालेऊण वयाई, सुक्खाणं भायणं जाओ || ५३ || इत्यागमाकर्णनबद्धचित्तः, सुदर्शनः प्राप फलं विशिष्टम् ।
ततः सुधर्मद्रुमवाटिकायां धर्मश्रुतौ भव्यजनाः ! यतध्वम् ॥५४॥ ॥ इति सुदर्शन श्रेष्ठीकथा ॥
इत्युक्तो व्रतकर्मणि आकर्णनं इति प्रथमो भेदः । सम्प्रति ज्ञानाख्यं द्वितीयं भेदं व्याचिख्यासुर्गाथोत्तरार्द्धमाहभंग भेessयारे, वयाण सम्मं वियाणेइ || ३५ ॥
'व्रतानां' अणुव्रतादीनामिव गाथाद्धे भेदातिचारप्रस्तावे वक्ष्यमाणस्वरूपाणां 'भङ्गकान्' द्विविधत्रिविधेत्यादीन् अनेकप्रकारान् " सम्मं " ति सम्यक् - समयोक्तेन विधिना 'विजानाति' अवबुध्यते ।
तथाहि
इह भङ्गकाः षद्भङ्गी - नवभङ्गी - एकविंशतिभङ्गी - एकोनपञ्चाशद्भङ्गी - सप्तचत्वारिंशच्छतभङ्गीगताः ।
तत्र षड्भङ्गीगता एवम् -
दुहितविण पढो १, दुविहं दुविहेण बीयओ होइ २ । दुविहं एगविहेणं ३, एगविहं चेव तिविहेणं ४ ॥ एगविहं दुविहेणं ५, इक्किकविहेण छट्ठओ होइ ६ । त्ति
For Private & Personal Use Only
कृतव्रतज्ञानाख्यं लक्षणम् २
॥११७॥
linelibrary.org
