________________
बहुदेवीदेवयुतः, पाप कुमारः प्रभो ! मम ग्रामे । तेणं जिणिंदभवणे, महसवो एस पारदो ।।२२४॥ दत्त्वा निजाङ्गलग्नामलङ्कृति मुकुटवर्जितां तस्मै । वुत्तो वित्ती रणा, भणेसु सामंतमाइजण ॥२२५।। संवहति येन सर्वः, प्रगे कुमारस्य सम्मुखं गन्तुम् । कारेसु हट्टसोहं, सोवि तहा कारए सव्वं ॥२२६॥ प्रातश्च प्रीतमनाः, सपरिजनः सम्मुखं ययौ राजा । आगच्छन्तो कुमरो, दिहो गयणम्मि इंदु च ॥२२७।। उत्तीर्य वरविमानाननाम भीमो नृपस्य पदकमलम् । जणणीपमुहजणस्स य, अन्नाणवि कुणइ जहजुग्गं ॥२२८॥ जनकादेशात् करिवरमध्यारूढोऽथ बुद्धिलसुतोऽपि । निवनियपिउपभिईणं, जहोचियं कुणइ सव्वेसिं ॥२२९॥ हृष्टेन सचिवमनुर्भीमेन स्वस्य पृष्ठतोऽध्यासि । अह सह पिउणा पत्तो, धवलहरे भीमवरकुमरो ॥२३०॥ भुक्तोत्तरं च राजा, भीमस्याप्रच्छि चरितमतिरुचिरम् । जं जह वित्तं तं तह, साहइ सव्वंपि मंतिसुओ ॥२३१॥ अत्रान्तरे च कथितं, हरिवाहननरपतेः कृताञ्जलिभिः । उज्जाणपालएहिं, अरविंदमुणिंदआगमणं ॥२३२॥ अथ सपरिकरो राजा, तत्र ययौ प्रमुदितो गुरून् नत्वा । निसियइ उचियट्ठाणे, तो धम्म परिकहइ सूरी ॥२३३॥ भो भन्या ! एष भवः, श्मशानतुल्यः सदाप्यशुचिरूपः। विलसिरमोहपिसाओ, परिभमिरकसायगिद्धउलो ॥२३४॥ दुर्जयविभवपिपासापरिसर्पत्सततशाकिनीसङ्घः । अइउग्गरागपावगडझंतपभूयजणदेहो ॥२३५॥ दुर्द्धरमारविकारज्वालामालाकरालदिक्चक्रः । पइसमयपसप्पिरगुरुपओसधूमेण दुप्पिच्छो ॥२३६॥ मिथ्यात्वभुजगसंस्थितिरशुभाध्यवसायभीषणकरकः । निहियबहुनेहथंभो, भर्मतसुमहंतभूयगणो ॥२३७।।
JainEducation
For Private & Personal Use Only
