________________
तस्याश्च पूर्वसेवां, द्वादश वर्षाण्यकार्षमधुना तु । तं कसिणचउद्दसिदिणे, साहिउमिच्छामि पेयवणे ॥३०॥ उत्तरसाधकभावं, त्वं देहि विधेहि मे श्रमं सफलम् । आमं ति भणइ कुमरो, परोक्यारिक्करसियमणो ॥३१॥ अद्य दिनादशमदिने, सा रजनी भाविनी ततो भद्र ।। गच्छ तुम सट्ठाणं, इय भणिओ सो कुमारेण ॥३२॥ योग्यूचे तव पाश्चे, स्थास्यामि कुमार आख्यदित्यस्तु । तो अणुदिणं स कुमरस्स, अंतिए कुणइ सयणाई ॥३३॥ तद्वीक्ष्य सचिवसू नुः, प्रोचे पाषण्डिसंस्तववशेन । मित्त ! नियं सम्मत्तं, करेसि किं साइयारं ? ति ॥३४॥ तत आह नृपतितनयस्त्वयेदमावेदि सत्यमेव सखे!। किंतु मए दक्खिण्णा, एरिसमेयस्स पडिवन्नं ॥३५।। प्रतिपन्ने निर्वहणं, सत्पुरुषाणां महाव्रतं ह्येतत् । किं मुयइ ससी ससयं, नियदेहकलंककारिं पि? ॥३६॥ किं कुरुते हि कुसङ्गो, नरस्य निजधर्मकर्मसुदृढस्य ?। विसहरसिरेवि वसिंओ, किं न मणी हरइ विसमविसं १ ॥३७॥ इतरः स्माह यदि भवान् , प्रतिपन्नं सत्यमेव निर्वहति । निव्वहउ तओ पुच्वंगीकयसुविसुद्धसम्मत्तं ॥३८॥ अहिमणिरभावुकं द्रव्यमत्र जीवस्तु भावुकं तस्मात् । चिंतिज्जतो सम्मं, दिद्रुतो एस किंचि ॥३९॥ एवं सुयुक्तयुक्तिभिरुक्तोऽपि च तेन नृपतितनुजन्मा । तं लिंगि आलिंगियहियओ माणेण न चएइ ॥४०॥ प्राप्ते च तत्र दिवसे, वञ्चित्वा परिजनं गृहीतासिः। कावालिएण सह निसि, पत्तो कुमरो सुसाणम्मि ।।४।। आलिख्य मण्डलमसावचित्वा मन्त्रदेवतां सम्यक् । अह काउंसिहबंध, कुमरस्स समुडिओ जाव ॥४२॥ तावदुवाच कुमारः, सत्त्वं निजमेव मे शिखाबन्धः । नियकज्ज चिय पकुणसु, मा धरसु मणे भयं ति तओ॥४३॥
Jain EducatHANTai
For Private & Personel Use Only
www.jainelibrary.org
