________________
पुण्डरीक
॥२०३॥
४
८
१२
समेत्य हर्षादध चन्द्रदेवं जगाद भोः ! छत्रमिदं नय त्वम् ॥ ५२४ ॥
जातीस मण्डलेशैर्युतः प्रणम्य प्रणयेण सम्यक् ।
प्रयच्छ दीक्षां भगवन् ! ममेति व्यजिज्ञपत् तं मुनिपुण्डरीकम् ॥ ५२५॥ ततश्च - युगादितीर्थंकर नाममिश्रं गीतं भणन्तीषु वरामरीषु ।
श्रीजैनदीक्षां विधिना नृपस्य देहे सुमन्त्रैनिंदधे मुनीन्द्रः ॥ ५२६ ॥
लक्ष्मीधरे राजमुनौ पुरस्थे दृष्टे निविष्टे च सभाजनेऽस्मिन् । सद्देशनां धर्मनिवेशनाय प्रोवाच वाचंयमराजराजः ॥ ५२७॥ तथा हिजातस्तोत्रमिदं हि गोत्रमखिलं धन्या जनिस्तेऽजनि बुद्धिः शुद्धिमियाय पापपटलं प्र.प क्षयं तेऽखिलम् । संसारोऽपससार सारसुकृताऽऽसारेण संप्रेरितो हे साराधिक! यज्जिनेन्द्रदुहिता दीक्षा भवन्तं श्रिता ॥ २२८ ॥ यतः - ( प्रवज्या माहात्म्यम् - )
उक्ari दव्वत्थर्य आराहइ जाव अच्चुयं कप्पं । उत्कृष्टं द्रव्यरतवमाराधयति यावदच्युतं कल्पम् । भावत्थण पामइ अंतमुहुतेण निव्वाणं ॥ ५२९ भावरतवेन प्राप्नोति अन्तर्मुहूर्तेन निर्वाणम् ॥५२९॥ एगदिवसं पि जीवो पव्वज्जमुवागओ अनन्नमणो | एकदिवसमपि जीवः प्रव्रज्यामुपागतोऽनः यमनाः । जइ विन पामइ मोक्खं अवस्सवेमाणिओ होइ ॥ ५३० यद्यपि न प्राप्नोति मोक्षमवश्यवैमानिको भवति ॥ ५३० विशेषतोऽपि ते धन्याः भोगान् भूयोऽनुभूय ये । अन्तेऽपि तोषितात्मानस्त्यजन्ति क्रुद्ध भोगिवत् ॥ ५३१ ॥
Jain Educationtemational
For Private & Personal Use Only
चरित्रम्
सर्गः - ५
॥२०३॥
www.arunelibrary.org
