________________
४
-8 सो विहु जत्ताइफलं दिठे य अदिठए लहइ ॥२०९॥ सोऽपि खलु यात्रादिफलं दृष्टे चादृष्टे लभते ॥५०९॥ चरित्रम्. संसारवासं परिहत्य तस्माद गृहाण दीक्षां कुरु मोक्षवीक्षाम् ।। निधेहि तत्त्वे हृदयं स्वकीयं भो ! दुर्गतिद्वारमथो पिधेहि ॥५१०॥
सर्गः-५ 8 माहात्म्यमित्थं विमलाचलस्य साधुर्गदित्वा विरराम यावत् ।
- तावत् स देवा मृगवेष एव चन्द्रेण तेनैव सहाऽऽजगाम ॥५११॥ (चन्द्रो देव:-) श्रीपुण्डरीकं यतिनं प्रणम्य चन्द्रो बभाषे बहुभक्तियुक्तः ।
तवां हियुग्मं प्रणतं मया यत् ततो मदीयं महदय भाग्यम् ॥५१२।। पतः- हृदा तदा चञ्चुरित सुमार्गे पुण्यद्रुमैः पम्फुलितं तदाऽऽयः।।
__ भवेत् तदाऽऽसार्सेदितैव मुक्तिर्यदा मुदा ननमितः सुसाघुः ॥५१३॥ तथाच- अद्य प्रभो! जागरितं हि भाग्यरद्यैव नृतं सकलैर्गुणौघैः ।
अद्यैव देहं समभूत् सवर्ग ममात्मनस्त्वीदृशपुण्यदानात् ॥१४॥ अत्र प्रस्तावे-(लक्ष्मीधरप्रवज्या-) लक्ष्मीधरः सोऽथ मुनिं बभाषे प्रभो ! व्यवस्थाप्य समग्रराज्यम् ।
दीक्षा ग्रहीतुं पुनरागमिष्ये विलम्ब्यतां तावदिहैव पूज्यः ॥१५॥ उक्त्वेति वाक्यं नृपतिः स चम्पां गतोऽप्रकम्पान्तरवृत्तिरेव ।
व्रतोत्सवं चाऽस्य विधातुकामौ सहेर्यतुस्तौ मुचकुन्द-चन्द्रौ ॥५१६॥ मोक्षदर्शिनीम् । २-३-४-५ चर-फल-सद-नमधातूनां यदन्तानां रूपाणि । ५ ईयतुः ।
18॥२०१॥
200000pOOROOOOO0000000000000000000OOOOOOOOOOOOOOOOOK
Pooncroooooooooooooooooo000000000000
Jain Education tematonal
For Private & Personal use only
Ohelibrary.org
