________________
पताऽस्तु, वक्तुस्तु कथं ? तस्योपयोगाद्भिन्नत्वादित्याशङ्कयाह-'अन्यथा वस्त्वभावप्रसङ्गादिति (१०७-१८), इदमत्र हृदयं-इह वक्ता तावदजीवत्वेन भवद्भिरपि नाभ्युपगम्यते, जीवस्तूपयोगलक्षणो भवति, ततश्चायं वक्ता जीवोऽपि न भवेद्, उपयोगाद्भिन्नत्वाद्, उपलशकलवत् , न च जीवाजीवव्यतिरेकेण वस्त्वन्तरमस्ति, ततश्च वक्तृलक्षणवस्त्वभाव एव स्यात् , तस्मात्पुरुषयोषिद्विज्ञानोपयोगाद्वक्ताऽभिन्न एवाभ्युपगन्तव्यः, तदभ्युपगमे च वक्तुरनिवारितैव पुरुषयोषिद्रूपताप-18 त्तिरिति तात्पर्यार्थः ॥'अरिहंतसिद्धपवयण'इत्यादि (प०-११९) गाथाविवरणे 'एएसिंति पदं व्याख्यानयन्नाह'एतेषामहदादीना'मिति (११९-११), ननु कथं सर्वेऽहंदादयः षष्ठ्यन्ततया सम्बन्ध्यन्ते "बहुस्सुए तवस्सीसु” इत्यत्र हि सप्तमी दृश्यत इत्याशङ्कयाह-प्राक् षष्ट्यर्थे सप्तमी'त्यादि (११९-११), "भगवतो तित्थगरस्स कन्नमूलंसि दुवे पाहाणवट्टए'इत्यादि (१२३-११), दिक्कुमारिकाः पाषाणद्वयं गृहीत्वा तीर्थकरकर्णमूले तत्पाटवनिमित्तं वादयन्ति, वदन्ति |च, किमित्याह-'भवतु' इत्यादि, पर्वतायुर्भवतु भवान् , यावती हिमवदादिपर्वतानां स्थितिस्तावती भवतोऽपि भवत्वित्यर्थः। 'एगं सिरिदामगंडं तवणिजुजले त्यादि( १२४-१३ ), एकं श्रीदामगण्डं-श्रीमद्विचित्ररत्नमालासमुदायं तीर्थकरस्योपरि चन्द्रगोलके निक्षिपति-अवलम्बत इत्यर्थः कथम्भूतमित्याह-'तवणिज्जेत्यादि, तापनीयः-सौवर्णः उज्ज्वलो
लम्बूसकः-कन्दुको यत्र श्रीदामगण्डे तं तथाभूतं, अग्रभागविन्यस्तसौवर्णकन्दुकं रत्नमालासमूहमुपर्यवलम्बत इत्यर्थः। ४ तथा केषुचित्प्रदेशेषु सुवर्णप्रतरमण्डितं-हेमविच्छित्तिभिर्विभूषितं, शेषं सुगममिति । 'अजयमञ्जरीविव'त्ति (१२५-२),
अन्जको नाम वनस्पतिविशेषो यथा तस्य मञ्जरी अनेकधा स्फुटिता निर्गच्छति तथा तस्यापि शिरः स्फुटिष्यतीति भावः।
RANCCCCCC++
Jan Educatio
wrarw.sainelibrary.org
For Private Personal Use Only
nal
