________________
वसेयत्वाद्दुःखावतारता नान्यप्रतिष्ठापकतथाविधनिपुणयुक्त्यभावात् सुखोत्तारतेति ३, चतुर्थ साधूनां, तत्र दुःखावतारता बोटिकवद् दुरुत्तारता शाक्यवद्भावनीयेति ।। अन्ये तु सुखोत्तारतां दुरुत्तारतां वा सर्वत्र मोक्षमाश्रित्य व्याचक्षते, तत्र सरजस्कानां स्वल्पेनैव किलेश्वरोक्तानुष्ठानेन मुक्तिप्राप्त्यभ्युपगमात्सुखोत्तारं सुखेनास्मात्संसारजलधिमुत्तरन्तीति व्युत्पत्तेरिति, शाक्यानां तु दुरवापविशिष्टध्यानमार्गाद् योगिज्ञानोत्पत्त्यादिक्रमेण मुक्त्यभ्युपगमाहुरुत्तारता दुःखेनास्मात्संसारमुत्तरन्तीतिकृत्वा, बोटिकानां तु भिक्षाशुद्ध्यादीनां गौणत्वेनाभ्युपगमान्नाग्यलक्षणनिर्ग्रन्थतामात्रादेव मुक्त्यभ्युपगमात्सुखोत्तारता, साधूनां तु दुरुत्तारता शाक्यवद्भावनीयेति, अवतारपक्षे तु सर्वत्र भावना पूर्वोक्तैवेति । 'द्रव्यभावतीर्थ मिति (५९-२०), तैरप्युक्तक्रमेण चतुष्प्रकारं नद्यादेव्यतीर्थमात्मात्मीयं तु दर्शनं भावतीर्थमिष्यते इति भावः ॥'ते वंदिऊण सिरसा'इत्यादि गाथां विवृण्वता वृत्तिकृता-किं ?-नियुक्तिं कीर्तयिष्ये, इत्यस्मादनन्तरं 'कस्येति (६१-१३) षष्ठ्यन्तं | यत्पदं निरदेशि तस्य पर्यन्तेऽभिधास्यमानेन श्रुतज्ञानस्येत्यनेन पदेन सह सम्बन्धो, न पुनरनन्तरनिर्दिष्टेन अर्थपृथक्त्वस्येत्यनेन सह, तस्य विशेषणत्वाच्छुतज्ञानस्यैवात्र विशेष्यत्वात् , श्रुतज्ञानस्य नियुक्तिं कीर्तयिष्ये इत्यर्थः, भगवत इत्येतद्विशेषणं किमित्याह-'वरूपाभिधानमेवेति तद्वतां समग्रैश्वादिगुणकलापोपेतत्वेन भगवत्त्वाच्छ्रतमपि भगवदिति श्रुतज्ञानस्य स्वरूपमनेन विशेषणेनाभिधीयत इत्यर्थः । 'अल्लेस्सेहिं वन्नेहिं चित्तिउत्ति (६३-९), वज्रलेपादिकुद्रव्यप्रक्षेपरहितैर्वर्णकैश्चित्रित इत्यर्थः। 'एतेषां च मध्यभागंक्षपयन्नेताः सप्तदश प्रकृती रित्यादि (८४-११), इह कर्मग्रन्थेप्वत्रान्तरे षोडशैव प्रकृतयःक्षप्यमाणत्वेनाभ्युपगम्यन्ते न सप्तदश, यतस्तन्मतेनापर्याप्तनामकर्मेह न क्षप्यते, किन्त्वयोगी
Jain Educati
onal
For Privale & Personal use only
X
ww.jainelibrary.org
