________________
श्रीस्थानाङ्ग
सूत्रदीपिका वृत्तिः ।
सू०२०३-२०४
२०५।
॥२२७॥
योग्या उक्ताः, इदानी सम्यक्त्वस्यायोग्यानाह-'तओ' इत्यादि सुगम, किन्तु दुःखेन-कृच्छेण संज्ञाप्यन्ते-बोध्यन्त इति दुःसंज्ञाप्याः, तत्र दुष्टो-द्विष्टस्तत्त्वं प्रज्ञापक वा प्रति, स चाप्रज्ञापनीयो, द्वेषेणोपदेशाप्रतिपत्तेः, एवं मूढोगुणदोपानभिज्ञः, व्युदग्राहितः-कुप्रज्ञापकदृढीकृतविपर्यासः, सोऽप्युपशदेशन प्रतिपद्यते, उक्त च-"पुव्वं कुग्गाहिया केई, बाला पंडियमाणिणो । नेच्छंति कारण सोउ, दीवजाए जहा नरे ॥१॥"त्ति, एतेषां स्वरूपं 'कल्पात् कथाकोशा'च्चावसेयमिति । एतद्विपर्यस्तान् सुसंज्ञाप्यतयाऽऽह-'तओ'इत्यादि, स्फुटमिति, उक्ताः प्रज्ञापनार्हाः पुरुषाः, अधुना तत्प्रज्ञापनीयवस्तूनि त्रिस्थानकावतारीण्याह
तओ मंडलिया पव्वया पं० त०-माणुसुत्तरे कुंडलवरे रुअवगरे (सू० २०४)। तओ महइमहालया पं० त०-जबुद्दीवम दरे मदरेसु, सयंभूरमणसमुहे समुद्देसु, बंभलोए कप्पे कप्पेसु (सू० २०५) ।।
'तओ मंडलिए'त्यादि, मण्डल-चक्रवाल तदस्ति येषां ते मण्डलिकाः-प्राकारवलयवदवस्थिता मानुषेभ्योमानुपक्षेत्राद्वोत्तरः-परतोवी मानुषोत्तर इति, तत्स्वरूपं चेदं-"पुक्खरवरदीवइट, परिखिवइ माणुसोत्तरो सेलो । पायारसरिसरूवो, विभयंतो माणुस लोगं ॥१॥ सत्तरस एगवीसाई, जोयणसयाई सो समुव्बिद्धो । चत्तारि य तीसाई, मूले कोस च ओगाढो ॥२॥ दस बावीसाइ अहे, वित्थिण्णो होइ जोयणसयाई । सत्त य तेवीसाई, वित्थिनो होइ मज्झम्मि ॥३॥ चत्तारि य चउवीसे, वित्थारो होइ उवरि सेलस्स । अड्रहाइज्जे दीवे, दो य समुद्दे अणुपरीइ ॥४॥"इति "जंबुद्दीवो धायद, पुक्खरदीवो य वारुणिवरो य । खीरवरो वि य दीयो, घयवरदीवो य खोयवरो ॥५॥ गंदीसरो य अरुणो, अरुणोवाओ य कुंड लवरो य । तह संख रुयग भुयवर, कुस
॥२२॥
Jain Education
For Private & Personal use only
www.jainelibrary.org