________________
सू०१६७-२६८।
श्रीस्थानाङ्ग
नुभवने हि बद्धमुक्तमुखितदुःखितादिनियतव्यवहाराभावप्रसङ्ग इति, स्वमतमादिशन्नाह-'अहमि'त्यादि, 'अहति सूत्र- अहमेव नान्यतीथिकाः, पुनःशब्दो विशेषणार्थः स च पूर्ववाक्यादुत्तरवाक्यार्थस्य विलक्षणतामाह, 'एवमाइक्खामी'दीपिका
त्यादि पूर्ववत् , कृत्यं-करणीयमनागतकाले दुःखं, तद्धेतुकत्वात् कर्म, स्पृश्य-स्पृष्टलक्षणवन्धावस्थायोग्य वृत्तिः ।
क्रियमाग वर्तमानकाले कृतमतीते, अकरण नास्ति कर्मणः कथश्चनापीति भावः, स्वमतसर्वस्वमाह-कृत्वा कृत्वा ॥१८३॥ कर्मे ति गम्यते, प्राणादयो वेदनां-कर्मकृतशुभाशुभानुभूति वेदयन्ति-अनुभवन्तीति वक्तव्यं स्यात् सम्यग्वादि
नामिति । त्रिस्थानकस्य द्वितीयोद्देशकः विवरणतः समाप्तः ॥
उक्तो द्वितीयोद्देशकः, साम्प्रतं तृतीय आरभ्यते, अस्य चायमभिसम्बन्धः-इहानन्तरोद्देशके विचित्रा जीवधर्माः प्ररूपिता इहापि त एव प्ररूप्यन्त इत्यनेन सम्बन्धेनायातस्यास्योद्देशकस्यादिसूत्रत्रयम्
तिहिं ठाणेहिं मायी माय कटु णो आलोपज्जा णो पडिक्कमेज्जा णो णिदिज्जा णो गरहिज्जा णो बिउद्देजा णो विसोहेज्जा णो अकरणयाए अब्भुटूठेज्जा णो अहारिह पायच्छित्तं तवोकम्म पडिवज्जेज्जा, तंजहा-अकरेंसु वाऽह करेमि वाऽहं करेस्सामि वाऽहं १ । तिहिं ठाणेहिं मायी माय कटूटु णो आलोपज्जा णो पडिक्कमेज्जा जाव णो पडिवज्जेज्जा त-अकित्ती वा मे सिया अवण्णे वा मे सिया अविणए वा मे सिया२। तिहिं ठाणेहि मायी माय कटु णो आलोपज्जा जाव णो पडिवज्जेज्जा त-कित्ती वा मे परिहाइस्सइ जसे वा मे परिहाइस्सइ पूयासक्कारे
वा मे परिहाइस्सइ ३ । तिहि ठाणेहिं मायी माय कटूटु आलोएज्जा पडिक्कमेजा जाव पडिवज्जेज्जा, त-माइस्स Bण अस्सि लोए गरहिए भवइ उववाए गरहिए भवइ आयाई गरहिया भवइ ४ । तिहि ठाणेहि मायी माय कटु
.60000000000000000000000000000000000000000000000000000
॥१८३॥
Jain Education International
For Private & Personal use only
www.jainelibrary.org
