________________
द्वितीये श्रु०
आद्याध्ययने
हारित्वं भिक्षुत्वम् ।
एयगडाग|| तियं सिता, तं० नो सयं भुंजइ नेवन्नेणं भुंजावेति अन्नंपि भुंजतं नो समणुजाणइ इति से महतो पत्रं
आयाणाओ उवसंते उवट्ठिए पडिविरते से भिक्खू । दीपिका
___ व्याख्या-सुगमम् । यो भिक्षुरेवम्भूतमाहारं +द्वाचवारिंशदोषदुष्टं स्वयं न गृह्णाति न ग्राहयति गृहन्तं न समनुजानाति न्वितम् ।
स भवति भिक्षुरिति । स भिक्षुः पुनरेवं जानीयात्
विजति तेसिं परक्कमे जस्सट्टाए चेइयं सिया, तं जहा-अप्पणो से पुत्ताणं धूयाणं सुण्हाणं धातीणं नातीणं राईणं दासाणं दासीणं कम्मकराणं कम्मकरीणं आदेसाणं पुढो पहेणाए सामासाए पातरासाए सन्निहिसंनिचए कजति इह मेगेसिं माणवाणं भोयणाए।
व्याख्या-विद्यते ' तेषां' गृहस्थानां 'पराक्रमः' सामर्थ्य-आहारनिवर्त्तनं प्रत्यारम्भः, तेन च यदाहारजातं
+" जानीयात् 'अस्सिं पडियाए' एतत्प्रतिज्ञया एकं साधुसाधर्मिक समुद्दिश्य कश्चित्प्रकृतिभद्रकः श्रावकः साध्वाहारदानार्थ प्राणिनः समारभ्य-प्राणिघातकमारम्भं कृत्वा सत्त्वान् समुद्दिश्य-तत्पीडां सम्यगुद्दिश्य क्रीतं 'प्रामित्यं' उच्छिन्नकं आच्छेद्य' अन्यस्मादाच्छिय गृहीतं ' अनिसृष्टं' परेणाननुमतं ' अभ्याहृतं' साधुसम्मुखमानीतं 'आहृत्य' उपेत्य ज्ञात्वा साध्वर्थ कृतमुद्देशिकं, एवम्भूतमाहारं साधवे 'चेतितं ' दत्तं स्यात् , साधुना वाऽकामेन गृहीतं स्यात् , तद्दोषदुष्ट ज्ञात्वा स्वयं न भुञ्जीत अन्य न भोजयेत् न च भुञ्जानमन्यं समनुजानीयात् , एवं" इति हर्ष० ।
॥३१॥
Jain Eda
For
& Personale
