________________
रायगडा
दीपिकान्वितम् ।
चतुर्था
ध्ययने
॥९३॥
आवि भवति, आया एगंतदंडे आवि भवति, आया एगंतबाले आवि भवति, आया एगंतसुत्ते || द्वितीये आवि भवति, आया अवियारमणवयणकायवक्के आवि भवति, आया अप्पडिहयपञ्चक्खायपावकम्मे श्रुत आवि भवति, एस खल भगवता अक्खाए असंजए अविरए अप्पडिहयपञ्चक्खायपावकम्मे सकिरिए असंवुडे एगंतदंडे एगंतबाले एगंतसुत्ते से बाले अवियारमणवयणकायवक्के सुविण
अप्रत्यामवि ण पस्सति, पावे य से कम्मे कजइ [सू० १] तत्थ चोयए पन्नवगं एवं वदासि
ख्यानिनः ___ व्याख्या-अयमात्मा-जीवः अनादिमिथ्यात्वाविरतिप्रमादकषाययोगानुगततया स्वभावत एवाप्रत्याख्यान्यपि भवति,
पापा[अपि शब्दात् ] स एव कुतश्चिन्निमित्वात्प्रत्याख्यान्यपि भवति, तथा+अक्रियाकुशलोऽपि भवति, तथाऽऽत्मा मिथ्यात्वोदय. करणेऽपि संस्थितोऽपि भवति, तथैकान्तेनापरान्प्राणिनो [दण्डयतीति ] दण्डस्तदेवम्भूतो भवति, तथाऽऽत्मा एकान्तबालश्च भवति, कर्मबन्धतथाऽऽत्मा एकान्तसुप्तश्च भवति, यथा द्रव्यसुप्तः शब्दादीन् विषयान जानाति हिताहितप्राप्तिपरिहारविकलश्च भवति वर्णनम् । तथाऽऽत्माऽपि भावसुप्तो हिताहितं न वेत्ति, तथाऽऽत्माऽप्रत्याख्यानक्रियः सन् अविचारितमनोवाकायवाक्यश्चापि भवति,
+" सदनुष्ठानं क्रिया, तस्यां कुशलः क्रियाकुशलस्तत्प्रतिषेधात्" इति बृहः । x" वाग्ग्रहणेनैव वाक्यस्य गतार्थत्वात्पुनर्वाक्यग्रहणं वाग्व्यापारस्य प्राचुर्यज्ञापनार्थम् ।" इति हर्ष ।
॥१३॥
६१.
-
Jain Education inter
For Privista
personal UE O
AINE.jainelibrary.org
