________________
मंग्रहणी
हात्तः.
॥३२॥
जं च कामसुहं लोए, जं च दिवं महासुहं ।
वीअरायसुहस्सेअं, णंतभागंपि नग्घई ॥ १२६ ॥ गतार्थः श्लोकः, नवरं विशेपेण इतः-सर्वथैवापगतोऽत्यन्तमन्दीभूतो वा रागो मायालोभरूपो यस्य स वीतरागः, रागापगमे च क्रोधमानात्मकद्वेषापगमोऽपि लभ्यत एव, क्षपक श्रेण्यावक्षीणद्वेषस्य रागक्षयायोगात् । ततो विगतरागद्वेषस्य यत्प्रशमसुखं तस्यानन्ततममपि भागमेतदुक्तरूपं कामजं सुखं नाति-न लभते ॥१२६ ॥ देवीनामुत्पत्तिस्थानाद्याह
उववाओ देवीणं, कप्पदुगं जाव परउ सहस्सारा ।
गमणागमणं नत्थि अ, अचुअपरओ सुराणंपि ॥ १२७॥ व्याख्या-भवनपतीनारभ्य यावत्सौधर्मेशानकल्पद्विकं तावद्देवीनामुपपातो-जन्म, नोवं, देवानां तूपपातः सर्वत्र भवत्येव, सनत्कुमारादिदेवानां च सुरताभिलाषे सौधर्मादीशानाचापरिगृहीता देव्यः सहस्रारं यावद्गच्छन्ति ।। सहस्राराच परतो गननमागमनं च देवीनां नास्ति । तथा च मूलसङ्ग्रहणीटीकायां हरिभद्रसूरि:-"देव्यः खल्वपरिय
Jan Education internationa
For Privale & Personal use only
www.jainelibrary.org