________________
5॥३०॥ तत्थ य सम्मद्दिट्ठी, पायं चिंतंति वेयणाऽभिहया । मुत्तुं कम्माइ तुमं, मा रूससु जीव ! जं भणियं ॥ ३१॥
सबो पुवकयाणं, कम्माणं पावए फलविवागं । अवराहेसु गुणेसु अ, निमित्तमित्तं परो होइ ॥ ३२॥ धारिजंतो जलनिहि, वीचीकल्लोलभिन्नकुलसेलो । न हु अन्नजम्मनिम्मिअ, सुहासुहो दिवपरिणामो ॥ ३३ ॥ वारिजतो वि हु गुरुजणेण तइआ करेसि पावाइं । सयमेव किणिय दुक्खे, रूससि रे जीव ! कस्सिण्हि ? ॥ ३४ ॥ सत्तमियाओ अन्ना, अट्ठमिआ नत्थि नरयपुढवि त्ति । एमाइ कुणसि कूडु-त्तराइ इण्हिं किमुबियसि ? ॥ ३५ ॥ इय चिंताए तह वे-अणाहिँ खविऊण असुहकम्माई। जायंति रायभवणा-इएसु कमसो अ सिझंति ॥ ३६॥ अन्ने अवरुप्परकलह-भावओ तह य कोवकरणेणं । पावंति तिरिअभावं, भमंति तत्तो भवमणंतं ॥ ३७॥” ततो नरकदुःखेभ्यो 'निगोदाः' साधारणवनस्पतिविशेषास्तेषां मध्ये 'अनन्तगुणितं' अनन्तगुणं, पुनः पुनर्जन्ममरणरूपं दुःखं भवति, यत उक्तं-"गोला हुंति असंखा, हुंति निगोआ असंखआ गोले । इक्किक्को अ निगोओ, अणंतजीवो मुणेयवो ॥१॥ एगूसासम्मि म[ओ]5 (2) सत्तरसवाराउऽणंतखुत्तो वि । खुड्डगभवगहणाओ, एएसु निगोयजीवेसु ॥२॥"॥४९॥ तमि वि निगोयमज्झे, वसिओ रे जीव ! विविहकम्मवसा । विसहंतो तिक्खदुहं, अणंतपुरगलपरावत्ते ॥५०॥
व्याख्या-रे जीव!' हे आत्मन् ! 'तस्मिन्नपि' नारकदुःखातिशायि दुःखसङ्कले निगोदमध्ये 'उषितः' स्थितः, कस्मात् ?, 'विविधकर्मवशात्' अनेकविध-ज्ञानावरणीयादि-कर्मपरतन्त्रतया, यत उक्तं-"जया मोहोदओ तिबो, अण्णाणं
ACCASSACREACCORRICK
Jan Educatonin
For Private &Personal use Only
w.jainelibrary.org
