________________
२०
लोकप्रकाश पृथक्त्वेन, श्वासोच्छ्वासं च कुर्वते ॥५०॥ द्वाभ्यां वर्षसहस्राभ्यामनन्त्युत्कृष्टजीविनः । मासेन चोच्छ्स- देवानां उ२६ ऊर्ध्व- न्त्येवं, भाव्या मध्यमजीविनः॥५१॥ एवमेते कृताहारा, पुनरप्यप्सरोजनैः। उपक्रान्ते नाटकादौ, प्रवर्त- च्छवासालोकसर्गे यन्ति मानसम् ॥५२॥ कदाचिच्च जलक्रीडां, कदाचिन्मजनक्रियाम् । कदाचिच्च सुहृद्गोष्ठीसुखान्यनुभवन्त्यमी हारौ अना
॥५३॥ कदाचिद्यान्ति सुहृदां, वेश्मसु प्रेमनिर्भराः। तेऽपि तानुपसर्पन्ति, कृत्वाऽभ्युत्थानमादरात् ॥५४॥ गमनं च ॥३२५॥
आसनं ददते हस्ते, धृत्वोपवेशयन्ति च । योजिताञ्जलयः सत्कारयन्त्यम्बरभूषणैः ॥५५॥ एवमागच्छतां प्रत्युद्गमनं पर्युपासनम् । स्थितानां गच्छतां चानुगमनं रचयन्त्यमी ॥५६॥ तथोक्तं-"अस्थि णं भंते ! असुरकुमाराणं सक्कारेति वा जाव पडिसंसाहणया?, जाव वेमाणियाणं" ततो विनीतैस्तैर्मित्रदेवैः सह कदाचन । तेषामेव विमानेषु, क्रीडन्तः सुखमासते ॥५७॥ एकैकस्मिन्नाट्यकामक्रीडागोष्ठ्यादिशर्मणि । यात्यविज्ञात एवाशु, कालो भूयान्निमेषवत् ॥५८॥ तथाह छुटितगाथा-"दो बाससहस्साई उ8 अमराण होइ । विसयसुहं । पणसयपणसयहीणं जोइसवणभवणवासीणं ॥ ५९॥” एवं तत्तन्निधुवनसंगीतप्रेक्षणादिभिः ।। सदाप्यसंपूर्णकार्या, न तेऽत्रागन्तुमीशते ॥६०॥ किंच-तत्तद्विमानाभरणदेवाङ्गनादिवस्तुषु । संक्रान्तनव्यप्रेमाणो, नैतेऽत्रागन्तुमीशते ॥६१॥ कदाचिदुत्सहन्ते चेत्पूर्वजन्मोपकारिणः । मातापितृलिग्धबन्धुगुरुशि- ॥३२५॥ | ष्यप्रियाऽङ्गाजान् ॥ १२॥ द्रष्टुं दर्शयितुं स्वीयदिव्यसंपत्तिवैभवम् । तदागत्यार्गलायन्तेऽनर्गलाः खगेयोषितः RI॥ ६३ ॥ किमेतदाद्यकवले, मक्षिकापतनोपमम् । आरब्धं क्षणमप्येकं, त्वां विना प्राणिमः कथम् ? ॥ ६४ ॥
eesesereeeeeeeeeee
२५
२८
Jain Educat
i onal
For Private sPersonal use only
.
ainelibrary.org