________________
भवचूरिः
श्रीभगवती
सूत्र
मनुष्याणामपर्याप्तकानां ज्ञानत्रयं सम्मवति, यथा भगवतः सर्वार्थसिद्धत्वात् । 'यो पज्जत्ता णो अपज्जत्ता' सिद्धस्य केवलज्ञानी । 'णिरय भवत्थाण' नियमात् ज्ञानत्रयम्। मिथ्या दृष्टिविभङ्गज्ञान मुद्वर्त्तमानस्य प्रच्यवतस्तस्मादज्ञानद्वयम् । देवानामपि यो मिथ्यादृष्टिस्तस्य प्रच्यवतः-च्यवमानस्य, केवल्यपि भव्य इति ज्ञानपश्चकसम्भवः भव्यत्वेऽपि, यावत् सम्यक्त्वं न प्रतिपद्यते तावदज्ञानी असंज्ञिनः सम्यग्दृष्टेः ज्ञानद्वयम् , मिथ्यादृष्टेरज्ञानद्वयम् । संज्ञिनां यस्मात्केवली 'गोसणी णोअसण्णी' स्थित्वाऽसौ समयमुपस्थाप्यते मासिकं चतुर्लघ्वादि तपश्चरति यः स परिहारिक चारित्रलब्धिः । सा चरित्राचरित्रलब्धिः श्राव काणाम् आभिनिबोधिकज्ञानलब्धिनां चत्वारि भजनया, केवलिनो नास्ति आभिनियोधिकज्ञानमिति तस्य लब्धिर्यदा मतिज्ञानस्य तदा अज्ञानी वा। यदा अज्ञानी तदा अज्ञानत्रयम् । एवं श्रुतमपि, अवधिज्ञानलब्धिकश्चतुानी तस्याऽलब्धिकाभिनिबोधिक-श्रुत-मनःपर्यायकेवलज्ञानी स्यात्, यस्माद् विनोऽप्यवधिना मनःपर्यायज्ञानी २स्यादिति । केवली वा मनःपर्यायलब्धिकश्चतुर्सानी, तस्यालब्धिक आमिनिबोधिक-अत-मनःपर्याय. || ज्ञानेन केवलं प्राप्नोति । केवलालब्धिको वा आद्यत्रयं लमते । मिथ्यादर्शनालब्धिकस्य नियमात् स सम्यग्दर्शनटी०-१ पु. केवरज्ञानी वा ।
२ पु० भवति । ३ पु० केवलज्ञानो यस्माद्विनाऽपि मनःपर्यायज्ञानेन केवलमाप्नोति । आद्यत्रयं लभते ।
॥८६॥
Join Education International
For Private Personal Use Only
www.jainelibrary.org
