________________
जगौ-भगवन् दीयताम् । ततो गुरवो जगुः--अज्ञातफलं १ काकमांसं च न भक्षणीये २, अनुरक्ताऽपि नृपपत्नी में परिहार्या ३, प्रहारदानकाले च सप्तपदानि पश्चादपसर्तव्यं ४ इति नियमचतुष्टयं गृहाण । ततो वंकचूलेन गुरुप्रोक्तं नियमचतुष्टयं गृहतिं प्रणम्य पश्चादागाईकचलः । स वंकचूल: कदाचित् कस्मिन् ग्रामे अवस्कन्दं दत्त्वा | व्याधुटितो मागें भ्रष्टोऽभूत् । अटव्यामटतस्तस्य लङ्घनत्रयं जातम् । ततो मनोहराणि फलानि दृष्टा सेवकै चौरैः प्रोक्तं-फलानि सन्त्यत्र तानि भक्ष्यन्ते । वंकचलस्तानि फलानि वीक्ष्य पप्रच्छ-किं नामैषां फलानां तैरुक्तं नाम न ज्ञायते, वंकचलेनोक्तं ममाज्ञातफलभक्षणे नियमोऽस्ति, ततस्तैरुक्तमरमाकं नियमो नास्ति वयं भक्षयिष्यामः । वाचूलोऽवम् अज्ञातफलानि नास्वाद्यन्ते । ततो वार्यमाणा अपि ते चौराः सश्रीकानि तानि फलानि बुभुजिरे । ततः सद्यस्तेषु चौरेषु विपन्नेषु दध्यावेतानि विषफलानि, येषां भक्षणे मम गुरुभिर्नियमो दत्तोऽस्ति । ततः एका
क्येव निशि स्वपल्ली प्रविश्य निशीथकाले स्वगृहे गतो वंकचूलः । वंकचूलो दध्यौ योऽयं नियमो यदि मम नाभलाविष्यत्तदा ममापि मरणमभविष्यत् । यतः-" सर्वाः सम्पत्तयस्तस्य, जायन्ते जन्मिनः खलु । यो गृहीतं व्रतं नैव, || मुञ्चते शुद्धमानसः ॥१॥” एकदा कस्मिंश्चिद् ग्रामे गते वंकचूले वंकचूलस्य वैरिनर्तकर्नाटकमारब्धम् । ततो वंकचूल-IME
JainEduca
For Private & Personal Use Only
Tww.jainelibrary.org