________________
क्षमा
रत्नीया
मचूर्युपेता
भी
पिण्ड
निर्युक्तिः ।
॥११४॥
Jain Education International
एयारितं ममं सत्तं सढं घट्टियघट्टणं । इच्छसि गलेण घेतुं, अहो ते अहिरीयया ॥ ६३३ ॥ एतादृशं पूर्वोक्तं मम सवं शठं-कुटिलं घट्टितस्य- धीवरादिकृतस्योपायस्य घट्टनं चालकं, ततस्त्वमिच्छसि मां गलेन गृहीतुमित्यहो ते तव अज्ञीकृता-निर्लज्जतेति । अथ भावग्रासैषणायामुपनयः - मत्स्यस्थानीयः साधुः, मांसस्थानीयं भक्तपानीयं मात्सिकस्थानीयो रागादिदोषगणः, यथा न छलितो मत्स्यो दक्षत्वेन, एवं साघुरप्यात्मानं रक्षयेदनुशास्तिप्रदानेन ॥ ६३३ ॥ तदेवाह
बायालीसेसणसंकडंमि गहणं जीव ! न हु छलिओ । इपिंह जहन छलिज्जसि भुंजतो रागदोसेहिं ॥ ६३४ हे जीव ! द्विचत्वारिंशद्दोषसङ्कटे ग्रहणे भक्तपानस्य यदि त्वं न छलितस्तत इदानीं भुञ्जानो रागद्वेषाभ्यां यथा न छल्यसे तथा कर्त्तव्यम् ॥ ६३४ ॥ अथ भावग्रासैषणामाह
घासणा उभावे होइ पसत्था तहेव अपसत्था । अपसस्था पंचविहा तद्विवरीया पसत्था उ || ६३५॥
ग्रासपणा भावे द्विधा - सामान्येन प्रशस्ताप्रशस्तभेदात्, अप्रशस्ताः पश्वविधाः संयोजनादिदोषाः, तद्विपरीता दोषरहितत्वेन प्रशस्ता ज्ञेया ।। ६३५ ।। तदेवाह -
* संजो गाहा संयोजयति भक्तं अतिबहुकमप्रमाणं साङ्गारं सधूमं च अनर्थाय निष्कारणं एषा पश्चविधा अप्रशस्ता तद्विपरीता प्रशस्ता च ॥ * ॥ अथ संयोजनानिक्षेपमाह
For Private & Personal Use Only
मत्सोदाहरणेन
भाव
ग्रासैषणा ।
॥११४॥ ।
www.jainelibrary.org
