________________
रत्नीया. बचूर्युपेता
श्रीपिण्डनियुक्ति।
| अदेयस्य पृथ्व्यादौ संहरणे मङ्गकाः ।
॥१०॥
यत् संहरणं च द्विधापि-आधारापेक्षया संहृयमाणापेक्षया च अचित्तमचिचे सहयते, तत्र चतुर्भङ्गी ।। ५६६ ॥ तानेवाहसुक्के सुक्कं पढमो सुक्के उल्लं तु बिइयओ भंगो। उल्ले सुक्कं तइओ उल्ले उल्लं चउत्थो उ॥५६७॥
सुगमा ॥ ५६७॥ एकेके चउभंगो सुक्काईएसु चउसु भंगेसु । थोवे थोवं थोवे बहुं च विवरीय दो अन्ने ॥ ५६८॥
पूर्वगाथोक्तशुष्कादिचतुर्वपि भङ्गेषु एकैकस्मिन् भङ्गे चतुर्भङ्गी, तद्यथा-स्तोके शुम्के स्तोकं शुष्क, स्तोके शुष्के बहु शुष्क, विवरिय दो अन्नित्ति, एतद्विपरीतौ अन्यौ द्वौ मङ्गो द्रष्टव्यो, तद्यथा-शुष्के बहुके स्तोकं शुष्क, बहुके शुष्के बहु शुष्क, एवं शेषमङ्गध्वपि भावनीयं, सर्वसङ्ख्यया भङ्गाः १६ ॥ ५६८ ।। अत्र कल्प्याकल्प्यविधिमाहजत्थ उथोवे थोवं सुके उल्लंच छहइतंभब्भं (गेज्झं)।जइ तं तु समुक्खेउं थोवाभारं दलइ जन्नं ५६९
यत्र तु भने स्तोके तुशब्दाहुके च संहृतं स्तोकं भवति, तदपि शुष्के शुष्कं कल्पत एव, अथवा शुष्के आई वा शब्दादा शुष्कं आ आर्द्र वा तदा तद्गाचं, न शेषं, कुत' इत्याह-जह ईत्यादि, यदि तदादेयं वस्तु स्तोकाभारं-बहु भाररहितं अन्यत्र समुत्क्षिप्य ददाति, तर्हि तत्कल्पते नान्यथा, बहुकं च संद्रियमाणं बहुभारं भवति, ततः शुष्के शुष्कमित्यादिषु चतुर्यु भङ्गेषु प्रत्येकं स्तोके स्तोकं बहुके स्तोकं इति प्रथम तृतीय भङ्गौ कल्पते, न द्वितीयचतुथौ ॥५६९॥ तत्र दोषानाहउक्खेवे निक्खिवे महल्लभाणमि लद्ध वह डाहो। अचियत्तं वोच्छेओ छक्कायवहो य गुरुमने ॥५७०॥
॥१०२॥
Jain Education daali
For Private & Personel Use Only
www.jainelibrary.org