________________
धमा- रत्नीयाबर्युपेता
श्रीपिण्डनियुक्तिः
ज्ञानस्य प्रामाण्य ।
॥९५॥
उग्गमदोसा सोलस आहाकम्माइ एसणादोसा। नव मक्खियाइ एए पणवीसा चरिमए सुद्धो॥५२२ - षोडशोद्गमदोषा नव च प्रक्षितादय एषणादोषा, एवं २५, चरमे शुद्धं ॥ ५२२ ॥ तदेवाहछउमत्थो सुयनाणी उवउत्तो उज्जुओ पयत्तेणं । आवन्नो पणवीसं सुयनाणपमाणओ सुद्धो ॥५२३॥ __ छद्मस्थः श्रुतज्ञानी ऋजुकः प्रयत्नेन गवेषयन् पञ्चविंशति दोषाणामन्यतममापन्नः श्रुतज्ञान प्रमाणत शुद्धः॥ ५२३ ॥ ओहो सुओवउत्तो सुयनाणी जइवि गिण्हइ असुद्धं । तं केवलीवि भुंजइ अपमाणं सुयं भवे इहरा॥
ओघेन सामान्येन श्रुतोपयुक्तः श्रुतज्ञानी यदि कथमप्यशुद्धं गृह्णाति तत् केवल्यपि मुझे, इतरथा श्रुतज्ञानमप्रमाण भवेत् ॥ ५२४ ॥ ततः किमित्याहसुत्तस्स अप्पमाणे चरणाभावो तओय मोक्खस्स।मोक्खस्सऽविय अभावे दिक्खपवित्ती निरत्था उ॥
सुगमा ।। ५२५ ।। अथ प्रथमभङ्गसम्भवमाह| किंतु(ति)ह खद्धा भिक्खा दिजइ न य तरइ पुच्छिउंहिरिमं। इअ संकाए घेत्तुं तं भुंजइ संकिओ चेव॥ ____ कोऽपि हीमान् साधुरेवं शङ्कते किमत्र प्रचुरा भिक्षा दीयते ?, न च लज्जया प्रष्टुं शक्नोति, तत एवं शङ्कया गृहीत्वा शङ्कित एव तहले इति प्रथमो भङ्गः ॥ ५२६ ॥ द्वितीयभङ्गसम्भवमाह
४॥ ९५॥
Jain Education Inter
For Private
Personal Use Only
ww.jainelibrary.org