________________
च तद्वनखण्डं परिशटितपाण्डुपत्रमपगतपुष्पफलमालोक्य यूथेशोऽन्यवनखण्डगवेषणाय वानरयुगलं प्रेषितवान् , गवेषयित्वा च
द्रव्यषणातेन यथाधिपतिनिवेदितं-वनखण्डममुकप्रदेशे निर्वाहयोग्यमिति, ततो यथेशो यथेन सह तत्र गतः, परिभावयितुं च प्रवृत्तः
| यां वानरसमन्तस्तद्वनखण्डं, दृष्टो जलपूर्णो इदः, परं तत्र प्रविशन्ति श्वापदानां पदानि दृश्यन्ते, न निर्गच्छन्ति, ततो यथमाहूय यूथोदाहयथाधिपतिरुवाच-मात्र यूयं प्रविश्य पिवथ पानीयं, किन्तु तटस्था एवं नालेन पिवथ, यतो नैष इदो निष्कारणो निरुपद्रव रणं मावइति, एवमुक्ते यैस्तद्वचः प्रतिपन्नं ते सुखिनो जाता, इतरे विनष्टाः ॥५१७-५१९ ॥ अथ भावैषणादशमेदानाह
षणाया संकिय मक्खिय निक्खित्त पिहिय साहरिय दायगुम्मीसे।अपरिणय लित्त छड्डिय एसणदोसा दस हवंति ||
मेदाश्च । ___निगदसिद्धेयं गाथा ॥ ५२० ॥ तत्र पूर्व शङ्कितं, शङ्कायुक्त दोषमाह| संकाए चउभंगो दोसुवि गहणे य भुंजणे लग्गो। जं संकियमावन्नो पणवीसा चरिमए सुद्धो ॥५२१
शङ्कायां चतुर्भङ्गी भवति, ग्रहणे शङ्कितो भोजने चेति १, ग्रहणे न भोजने २, भोजने न ग्रहणे ३, न ग्रहणे न भोजने ४, अत्र दोषानाह-दो सुवि 'त्यादि, द्वयोरपि शक्तिस्य ग्रहणभोजनयोरपि यो वर्तते यश्च ग्रहणे अर्थापत्या न भोजने, भोजने सामर्थ्यान्न ग्रहणे, स सर्वोऽपि लग्नो दोषेण सम्बद्धः, केन दोषेणे त्याह-'जं संकिय'मित्यादि, पश्चविंशतिदोषाणां मध्ये येन शङ्कितमापनो वर्चते तेन सम्बद्ध इत्यर्थः, चरमे मङ्गे पुनः शुद्ध एवेति ॥ ५२१ ॥ के पुनः पञ्चविंशति दोषा इत्याह
Jain Educalan inte
For Private & Personal Use Only
aniww.iainelibrary.org