________________
प्रादुष्करणे
कल्प्याकल्प्यविचारः।
EI नेच्छह तमिसंमि तओ बाहिरचुल्लीऍ साहु सिद्धण्णे । इय सोउं परिहरए पुढे सिटुंमिवि तहेव ॥
हे साधो ! तमिस्र-अन्धकारे त्वं मिक्षां नेच्छसि, ततो बहिश्चुल्ल्यां भक्तं सिद्धति अस्मामिः, इति श्रुत्वा तत्परिहरति, तथा प्रादृष्करणशङ्कायां साधुपृष्टे दाच्या शिष्टे यथाऽवस्थिते कथिते तथैव परिहारः ॥ ३०१ ॥ अथ सङ्कामणे कृताहारस्य प्रकारान्तरेण कल्पतामाहमच्छियघम्मा अंतो बाहि पवायं पगासमासन्नं । इय अत्तट्ठियगहणं पागडकरणे विभासेयं ॥३०२॥
पूर्व साध्वर्थ चुल्ल्यादि कृत्वा काऽप्येवं चिन्तयति, गृहस्यान्तमक्षिका घर्मश्च, बहिब प्रवातं, तथा प्रकाशमासन, ततो वयमत्रैवात्मनिमित्तं सदैव पक्ष्याम इति आत्मार्थी कृते ग्रहणं कल्पते ॥३०२ ॥ इयं प्रकटकरणे विमाषा कल्प्याकल्प्यविषया. अथ प्रकाशकरणे " कुडदारपाए" इति व्याख्यानयतिकुडस्स कुणइ छिडं दारं बड्डेइ कुणइ अन्नं वा। अवणेइ छायणं वा ठावह रयणं व दिपंतं॥ जोइ पइवे कुणइ व तहेव कहणं तु पुट्ट दुढे वा। अत्तट्ठिए उ गहणं जोइ पइवे उ वजिता ॥
कुब्यस्य छिद्रं करोति, यद्वा द्वारं लघु सत् वर्द्धयति, यदि वा अन्यत् द्वितीयं द्वारं करोति, अथ गृहोपरि वर्त्तिनं छादनमपनयति, अथ दीप्यमानं रत्नं स्थापयति, तथा ज्योतिः प्रदीपं च करोति, तथैव पूर्वोक्तप्रकारेण पृष्टेऽपृष्टे वा कथनमात्मसत्ताकीकृते कल्पते, अन्यथा नेति, ज्योति प्रदीपाभ्यां प्रकाशमात्मार्थीकृतमपि न कल्पते, तेजस्कायारम्भसम्भवात्
1644
Jain Education Inter
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org
