________________
VM
क्षमा- रत्नीयावर्युपेता
बादरमाव
पूतावुपकरणभेद
श्री
ला
व्याख्या।
पिण्डनियुक्तिः ॥४९॥
चल्लुक्खलिया डोए दवीढे य मीसगं पूइं। डाए लोणे हिंगू संकामण फोडणे धूमे ॥ २५०॥
चुल्ली प्रतीता उखा-स्थाली डोयः-बृहदारुहस्तकः, महांश्चट्टक इति, दर्बी-लघुदारुहस्तका, एतानि सर्वाण्याधाकर्मरूपाणि ज्ञेयानि, एतेषु 'छुढं ' ति क्षिप्तं 'मीसगं' ति, एतैः सन्मिश्रं शुद्धमप्यशनादि पूतिर्भवति, तत्र चुल्लयखाम्यां कृत्वा रन्धनेन यद्वा तत्र स्थापनेन, तथा डाय-शाकं लवणं हिगु च प्रतीतं, एतैराधाकम्मिकैः सन्मिश्र पूतिः, तथा सङ्क्रामण- | स्फोटनधूमैरपि, तत्र सङ्कामणं-आधाकर्मखरण्टितभाजने पचनं मोचनं वा, स्फोटनं-आधाकर्मणा राजिकादिना | संस्कारकरणं धृमो-हिङ्गादिसत्को वधारः ॥२५०॥ एनामेव गाथां व्याचिख्यासुः पूर्वमुपकरणशब्दं व्याख्यानयति| सिझंतस्सुवयारं दिजंतस्स व करेइ जं दत्वं । तं उक्करणं चुल्ली उक्खा दबी य डोयाई ॥२५१॥
यद्रव्यं चुल्ल्यादिकं सिद्धयतोऽन्यस्य यद्व्यादिकं दीयमानस्य भक्तस्य उपकारं करोति तच्चुल्ल थादिकमुपकरणं स्यादिति ॥ २५१ ॥ अथ चुल्ल्युखयोः स्थिताशनादेः कल्प्याकल्प्यविधिमाहचुल्लुक्खा कम्माई आइमभंगेसु तीसुवि अकप्पं । पडिकुटुं तत्थत्थं अन्नत्थगयं अणुन्नायं ॥ २५२ ॥
इह चुल्ल्युखयोः कर्मादि चतुर्भङ्गी स्यात् , तथा हि-चुल्ली उखा च द्वे आधाकर्मिके, चुल्ली आधाकम्मिकी नोखा, उखा आधाकर्मिमकी म चुल्ली, नोखा नापि चुल्ली आधार्मिकीति, तत्रादिमेषु त्रिष्वपि भङ्गेषु रन्धनेनावस्थानमात्रेण वा स्थितमशनाद्यकल्प्य पूतिदोषात् , अथ तत्रैव विषयविभागेन कल्प्यतामाह-तत्र चुल्ल्यादौ रन्धनेनान्यतो वाऽऽनीय स्था
॥४९॥
For Private Personal Use Only
Jain Education inte
www.jainelibrary.org
