________________
क्षमा
भङ्गघटना
रत्नीयावर्युपेता
श्री
पिण्डनियुक्तिः
अत्र निमित्तकारणहेतुषु सर्वासां विभक्तीनां प्रायो दर्शन मिति हेतौ प्रथमा, लिङ्गतः साधमिका न प्रवचनतो निवा, निहवाश्च ज्ञाताज्ञातभेदेन द्विधा, तत्र ये ज्ञातास्तेऽत्र ग्राह्या, अज्ञातानां तु लोके साधुत्वे न प्रतिषिद्धत्वादेषामर्थाय कृतं कल्पते साधूनां चकारादिहोत्तरत्रादि भङ्गद्वयमाद्यमेव कथयिष्यति, शेषं भङ्गद्वयं स्वयमृद्य, यथाऽत्र प्रवचनतः साधम्मिका लिङ्गतश्च साधव एकादशमी प्रतिमा प्रतिपन्नाः श्रावका वा तत्र साधनामर्थाय कृतं कल्पते श्रावकाणां त्वाय कृतं कल्पते न प्रवचनतः साधम्मिकानामपि लिङ्गतस्तीर्थकरप्रत्येकबुद्धाः, तेषां प्रवचनलिङ्गातीतत्वात् , तदर्थकृतं कल्पते ॥ १४६ ॥ शेषचतुर्भङ्गिकानां भङ्गाद्वयं चाहविसरिसदसणजुत्ता पवयणसाहम्मिया नदसणओ।तित्थगरा पत्तेया नो पवयणदंससाहम्मी ॥१४७
विसदृशदर्शनयुक्ताः प्रवचनसाधम्मिका न दर्शनतो, यतः साधूनां श्रावकाणां वा केषाश्चिदपि क्षायोपशमिकं दर्शनमन्येषां क्षायिकमपरेषामौपशमिकमिति भिन्नता दर्शने दृश्यते, तीर्थङ्करप्रत्येकबुद्धा न प्रवचनतो दर्शनतः साधम्मिकाः समानदर्शनत्वात् , तेषामर्थाय कृतं कल्पते साधूनां एवं द्वितीयचतुर्भङ्गिकाबभङ्गद्वयं, एवं सर्वत्र ।। १४७॥ अथ तृतीयचतुर्थभङ्गिकयोः स्वरूपमाहनाण चरित्ता एवं नायवा होंति पवयणेणं तु। पवयणओसाहम्मी नाभिग्गह सावगा जइणो ॥१४८॥ साहम्मऽभिग्गहेणं नोपवयण निण्ह तित्थ पत्तेया। एवं पवयणभावण एत्तो सेसाण वोच्छामि ॥१४९॥
॥३०॥
Jain Education Inter
For Private & Personal Use Only
Tww.jainelibrary.org