________________
स्वरूपेणैव भवति, यदुक्तं-" सावज्जजोगविरओ झाणज्झयणंमि निच्चलो धणियं । जिणभवणगओ चिट्ठइ। अव्वावारंमि पोसहिओ ॥१॥" ननु पौषधशालायाः पौषधार्थमेव विधीयमानत्वात्पौषधिकस्य पौषधशालायामे-1 वावस्थानमुचितं नान्यत्र, तत्कथमिदमुक्तं ' जिणभवणगओ ' इत्यादि, सत्यं, जिनभवनाद्यभावे पौषधशालावस्थानमनुज्ञातं, यदुक्तं-" चेइयसाहुअभावे भिण्णा भणिया घरस्स एगंते । एगस्स समिद्धस्स य पोसहसाला इमा भणिया॥१॥चंदवडिंसय संखो, सुदंसणो कामदेव अभओ य। एगागिणो य एए पोसहसालासु सुव्बंति ॥२॥ आवश्यकचा त सामान्य नैवोक्तं यथा--"चैत्यगहे वा साधुमले वापौषधशालायां वा उम्मक्तमणिसवर्णों व्यपगतमालावर्णकविलेपनाहरणः, तत्र च कृते पठयति गुणति पुस्तकं वा वाचयति धर्मध्यानं वाध्यायति, यथैतान् साधुगुणानहमसमथों al मन्दभाग्यो धारयितुमित्यादि विभाषेति, अतः प्रवचनगाम्भीर्यमेव पर्यालोच्यं, न स्वमनीषिकया क्वाप्याग्रहो विधेय इति, एतच्च पौषधवतं यः सामायिकमिव द्विविधत्रिविधेनेत्येवं प्रतिपद्यते तस्य पौषधेनैव सामायिकार्थप्राप्ते त्यन्तं । सामायिकविधानं फलवत्, केवलं पौषधसामायिकलक्षणं व्रतद्वयं मया प्रतिपन्नमिति भावनाविशेषाफलवदपीति गाथार्थः ॥ तृतीयद्वारेणेदमेव सम्प्रति निर्दिश्यते
en Education inte
For Private
Personal Use Only
