________________
वृत्त
थदण्डे
18
॥२३३॥
श्रीनव०बृहतव्यतावशेन क्रीडार्थ निर्गताः प्रद्युम्नशम्बादयो यादवकुमाराः, तन्मध्यात् शम्बसत्कः कथञ्चिदेको मनुष्यो द्वारकावाह वृत्तौ अन
गतो गिरिनिकुञ्ज. ददर्श तत्र पिपासामिभतः पानीयान्वेषणपरायणो लोकैः पूर्व परित्यक्तं तत्रत्यानेकपुष्प
फलादिसंपातसुजातं मद्यं, पपौ स्वेच्छया, प्रभूतवेलया घूर्णमानः समाजगाम शेषकुमारसमीपं, पृष्टस्तैः*कितत्कृतं त्वया ? क्व वा स्थित एतावती वेलां ?, तेनोक्तम्--अमृतोपममपीतपूर्व मद्यं मयाऽद्य पीतमि.
हैव नातिनिकटवर्तिनि शिखरिगह्वरे, ततस्तेऽपि तद्दर्शितमार्गा गतास्तं प्रदेशं दृष्टवन्तः सुरां पीतवन्तश्च चिरकालमुत्तवाद युत्कण्ठया, बाढं विह्वलितचेतनाः ते च ततो रम्यगिरिपरिसरेषु पर्यटन्तो ध्यानावस्थितं ददृशुर्वीपायनमुनि, समालोक्य भाणितं चैकेन तन्मध्यवर्त्तिना--भो ! भो ! स एष योऽस्मन्नगरी : विनाशयिष्यति. ततो मदप्रमादवशगैस्तैः पादप्रहारपाषाणक्षेपणादिभिरभिहतोऽसौ, भणितश्व-त्वमस्मरपुरी विनाशयिष्यसि ?, ततोऽसावेवमत्प्रास्यमानो हन्यमानश्वानेकधा गतः कोपं. मयैषा सभवनप्राकारद्विपदचतुष्पदा विनाशयितव्येति निदानं कृत्वा स्थितोऽनशनेन, ज्ञातवृत्तान्ती बलदेववासुदेवी भीतभीतौ समं नगर-01॥ २३३ ॥ वृद्धलोकैः समाययतुस्तदुपशमनाय, भाणितवन्तौ च-भगवन् ! महर्षे ! महातपस्वी भवान् तदेतैर्मूखैरजानानैर्गर्भ
Jain Education Inter
For Private & Personel Use Only
T
w.jainelibrary.org
