________________
सीताह- .
टान्त
श्रीनवपदाभाणितांश्च तन्मुखेन रावणं--विमुञ्च वैदेहीमन्यथा न ते रामाज्जीवितमस्तीति, स्वयं च जगाम रावणोद्यान, ह. चतुर्थे णुव्रते.
ददर्श तत्र विषवल्लीभिरिव महौषधी दशास्यनियुक्तत्रिजटाप्रभृतिराक्षसीभिः परिवारितां सीता, कृतप्रणामः समर्पया-1 ॥ १५६॥
मास तस्या रामनामाकं मुद्रारत्न, ततः संस्थाप्य कथंकथमपि रुदतीमेनां निर्वाप्य प्रियसंदेशः पूर्णप्रतिज्ञां भोजयित्वा कथञ्चिद्वभाणासौ-समागच्छ महासति ! इदानी नाहं परपुरुषाङ्गस्पर्शमपीच्छामि किं पुनः स्कन्धाधिरोहणं, तहज वं शीघं, किंच--यदि त्वामत्रागतं राक्षसेश्वरो । ज्ञास्यति तदाऽपरं किमपि विघ्नं करिष्यति, तस्मादिदं मदीयचूडारत्नमादाय महायतप्रत्यायनार्थ त्वरितमपसरेतः स्थानात्, ततोऽसावङ्गीकृत्य तच्चूडारत्नं श्रुत्वा च तत्संदेशकानुत्थाय ततः स्थानाद्गतः पद्माभिधं दशवदनस्य प्रधानमुद्यानम्, अत्रान्तरे बिभीषणेन विज्ञप्तो रावणः-भ्रातः ! मुच्यतां परकलत्रमियं वैदेही, न खलु परदारपरिग्रहेण राज्ञां काचित्प्रतापवृद्धिः, केवलमयशःकलङ्क एव, किंच-अत्र पवनञ्जयसूनुर्हनुमानागतो विद्यते तेन चैवं ।
माणितमित्यादि यावदाचष्टे बिभीषणस्तावदागत्य मन्दोदर्या कथितो हनूमद्व्यतिकरः, ततो रुष्टेन रावणेन तह-|| IN||धार्थ प्रेषितं निजबलं, तदवलोक्य समागच्छद् उन्मूलयामास तद्धननाथ हनुमानुद्यानतरून, निराचकार च तत्प्र
१५६॥
Jain Education india
For Private
Personal Use Only