________________
तस्मादिह-विचारप्रक्रमे अवग्रहादारभ्य छद्मस्थस्य सतो यत् असकलम्-असकलविषयं ज्ञानं तत्सर्वमप्येकमेव युक्तं, इतरत्तु सकलार्थविषयं केवलिन इति सकलासकलविषयतया ज्ञानस्य भेदद्वयमेव समीचीनं नतु भेदपञ्चक-12 ६ मिति ॥ ८३५ ॥ अत्राचार्य आह
णत्तेगसहावत्तं ओहेण विसेसओ पुण असिद्धं ।
एगंततस्सहावत्तणे उ कह हाणिवुडीओ ? ॥ ८३६ ॥ यदुक्तं ज्ञप्त्येकखभावत्वात् ज्ञानस्याभिनिवोधिकादिभेदोन युक्त इति. तत्र जप्त्येकखभावत्वं किमोघेन-सामान्येदिनेष्यते विशेषतो वा ? । यद्योघेन ततः सिद्धसाध्यता, सामान्यतो ज्ञानस्य एकरूपत्वाभ्युपगमात् । अथ विशेषतो
ज्ञोकखभावत्वं तर्हि तदसिद्धम् । कथमित्याह-'एगंतेत्यादि' तु हेत्वर्थे यस्मादेकान्ततत्वभावत्वे-सर्वथा ज्ञत्येकखभावत्वे सति ज्ञानस्य ये प्रतिप्राण्यनुभवसिद्धे हानिवृद्धी ते कथं स्यातां ?, नैव कथंचनेतिभावः, तस्माद्विशेपतस्तदसिद्धम् ॥ ८३६ ॥ एतदेव भावयति
जं अविचलियसहावे ण एगंततस्सभावत्तं ।
RAAAAAACANCE
Co-CANCHORRECORRENCC
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org
Jain Education International
