________________
कम्, इन्द्रियार्थस्य शाब्दे ज्ञाने शब्दससृष्टस्यानवमासासिद्धेः, तथाहि-कृष्णं महान्तं खण्डं मसृणमपूर्वमपव
जासंग्रहणिः. 14 रकात् घटमानयेत्युक्तः सन् कश्चित् तज्ज्ञानावरणकर्मक्षयोपशमयुक्तस्तमेवार्थ तथा प्रत्यक्षमिव शाब्देन ज्ञानेन प्रति
पद्यते, तदन्यानेकघटमध्ये तदानयनाय तं प्रति भेदेन प्रवर्तनात् , तथैव चापि तत्प्रारिति, अधोच्येत-. यदि शाब्देऽपि ज्ञाने इन्द्रियार्थः प्रतिभासमानोऽभ्युपगम्यते, तर्हि प्रत्यक्षस्येव तस्यापि स्फुट एव प्रतिभासो भवेत. न च भवति, तथानुभवाभावात् , तन्न शाब्दज्ञानमिन्द्रियार्थविषयमिति, तदयुक्तं, स्फुटास्फुटप्रतिभासयोर्वस्तुभेदकत्वायोगात् , तथाहि-एकस्मिन्नपि नीलखलक्षणे दूरासन्नदेशवर्तिप्रतिपत्तृज्ञाने स्फुटास्फुटप्रतिभासे भवतः, न च ।
तद्भावेऽपि वाद्यवस्तुभेदः, तथेहाप्येकस्मिन् खलक्षणे इन्द्रियजशाब्दज्ञाने स्फुटास्फुटप्रतिभासे भविष्यतः, न च । हतद्गोचरवस्तुभेद इति । अथ मन्येथाः-वस्त्वभावेऽपि शाब्दज्ञाने प्रतिभासाविशेषात् सत्यपि वस्तुनि शाब्दज्ञानमु
दयपदवीमासादयत् न तद्याथात्म्यसंस्पर्शि, तद्भावाभावयोरननुविधानात् , ज्ञानस्य हि प्रतिभासो यस्य भावाभावावनुविधत्ते तस्य तद्राहकं, न च शाब्दज्ञानप्रतिभासः प्रतिभासमानवस्तुभावाभावावनुविधत्ते, तदभावेऽपि तत्प्र-2 तिभासाविशेषात् , तस्मान्न बाह्यवस्तुनो ग्राहकं शाब्दं ज्ञानं, रसज्ञानवत् , तथा चात्र प्रमाणम्-यत् ज्ञानं यदन्वयव्यतिरेकानुविधायि न भवति, न तत्तद्विपयं, यथा रूपज्ञानं रसविषयं, न भवति चेन्द्रियार्थान्वयव्यतिरेकानुविधायि शाब्दज्ञानमिति व्यापकानुपलब्धिः, नियतवस्तुविषयत्वं हि ज्ञानस्य निमित्तवत्तया व्याप्तम् , अन्वयव्यतिरे
AMRACCXAM
॥१४॥
Jain Education in
For Private & Personel Use Only
Plwww.jainelibrary.org
