________________
__ श्रीमती ओधनियुक्तिः ॥३०॥
ग्रहणे श्रोत्रा नामुपयोगक निर्देशः ।
एतेह ऽदीसमाणे, अग्गहणं अहव कुज्ज उवओगं ।
सोतेण चोक्खुणा घाण-ओ य जीहाए फासेणं ॥७४२॥ एतैरदृश्यमाने चक्षुरदर्शने सति अग्रहणं भवति, अथवाऽदृश्यमानेऽप्युपयोगं कुर्यात् श्रोत्र द्यैः ॥७४२।। कथम् ? इत्याह
हत्यं मत्तं च धुवे, सहो उदकस्स अहव मत्तस्स ।
गंधे व कुलिंगाई, तत्थेव रसो फरिसबिंदू ॥७४३॥ हस्तं मात्र वा कुण्डलिकादि प्रक्षालयति [सति] उदकस्य झलज्झलाशब्दो भ० । घ्राणेन [उपयोग' दत्ते] कदाचिदागच्छन्त्या कुलिङ्गादिस्वीन्द्रियादिमदितो भ०, एतच्च गन्धेन जानाति, यत्र गन्धस्तत्र रसोभीति, स्पर्शनेन [उपयोग दत्ते] उदकबिन्दुर्लगति, चक्षुषा [उपयोग ददाति] गमनागमनप्राप्तस्य द्रव्यस्य भाजनस्य हस्तस्प मा भूदुदकसंसृष्टम् ॥७४३॥
सो होड दिट्टाहो, जो एते जुंजई पदे सव्वे ।
णिस्संकिय णिग्गमणं, आसंकपयंमि संचिकवे ॥७४४॥ य एतानि पदानि पूर्वोक्तानि प्रयुङते स दृष्टग्राही, यदि निःशङ्कितं स्यादेतेन किश्चित् पुरकर्मादि कृतं, || ततो निषिध्य याति, अथ शङ्कितं भवति, तां प्राप्तां सती निरूपयति ॥७४४|| आगमनद्वारमाह
॥३०॥
क
Jain Education International
For Privale & Personal use only
www.jainelibrary.org