________________
उत्तरा० अवचूर्णिः
मृगापुत्रीयाख्यमध्ययनम्
॥१४८॥
XOXOXOXOXOXOXOXOXOXOXXX
जह किंपागफलाणं, परिणामो न सुंदरो । एवं भुत्ताण भोगाणं, परिणामो न सुंदरो॥ ६१७॥ तथा किम्पाको वृक्षविशेषस्तस्य फलानि अतीव सुखादानि, अनेन चोपसंहारसूत्रेणोदाहरणान्तरद्वारेण भोगदुरन्ततैव निर्वेदहेतुरुक्ता ॥ १७ ॥ ६१७ ॥
इत्थं निर्वेदहेतुमभिधाय दृष्टान्तद्वयोपन्यासतः स्वाभिप्रेयमेव प्रकटयतिअद्धाणं जो महंतं तु, अपाहेजो पवज(प्र. दृ)ई। गच्छंतो से दुही होइ, छुहातण्हाइपीडिओ ॥ ६१८॥ एवं धम्म अकाऊणं, जो गच्छइ परं भवं । गच्छंतो से दुही होई, वाहिरोगेहिं पीडिओ ॥ ११९॥ अद्धाणं जो महंतं तु, सपाहेजो पवजई। गच्छंतो से सुही होइ, छुहातहाविवजिओ ॥ ६२०॥ एवं धम्मपि काऊणं, जो गच्छइ परं भवं । गच्छंते से सुही होइ, अप्पकम्मे अवेयणे ॥ ६२१ ॥ जहा गेहे पलित्तमि, तस्स गेहस्स जो पहू । सारभंडाणि नीणेइ, असारं अवउज्झइ ॥ ६२२ ॥
एवं लोए पलितमि, जराए मरणेण य। अप्पाणं तारइस्सामि, तुब्भेहिं अणुमन्निओ ॥ ६२३ ।। गाथाषर्दू स्पष्टार्थमेव, केवलं प्रथमगाथया दृष्टान्त उक्तः, अत्र च अध्वानं-मार्ग अपाथेयः-अविद्यमानशम्बलको यः प्रपद्यतेअङ्गीकुरुते, क्षुत्तृष्णापीडितत्वं चेह दुःखित्वभवने हेतुः, द्वितीयगाथया दान्तिकोपदर्शनं-व्याधिरोगपीडितत्वं चात्र दु:खित्वभवने निमित्तं, दारियादिपीडोपलक्षणं चैतत्, उत्तरगाथाद्वयेन चैतद्गाथाद्वयोक्तस्यैवार्थस्य व्यतिरेक उक्तः, अत्र च क्षुत्तृ
निर्वेदे दृष्टान्तद्वयं
॥१४८॥
Jain Educatio
n
al
For Privale & Personal use only
m
ainelibrary.org