________________
उत्तरा अवचूर्णिः ॥१०॥
चित्रसंभूतीयमध्ययनम् १३
KOKOKIKEKO XOXO-Ko-Ko-Ko-Ko-Ko-)
मुनिराह
सत्वं सुचिपणं सफलं नराणं, कडाण कम्माण न मोक्खु अत्थि। अत्थेहि कामेहि अ उत्तमेहिं, आया ममं पुण्णफलोववेओ॥ ४१५ ॥ जाणाहि संभूय ! महाणुभागं, महिड्डियं पुण्णफलोववेयं । चित्तंपि जाणाहि तहेव रायं !, इड्डी जुई तस्सवि अप्पभूआ॥ ४१६ ॥ महत्थरूवा वयणप्पभूया, गाहाणुगीया नरसंघमज्झे ।
जंभिक्खुणो सीलगुणोववेया, इहजयंते समणो म्हि जाओ॥ ४१७ ॥ सर्व-निरवशेष सुचीर्ण-शोभनमनुष्ठितं, तपःप्रभृतीति गम्यं, सह फलेन वर्तत इति सफलं, नराणामुपलक्षणत्वादशेषप्राणिनां, किमिति ?, यतः सुब्व्यत्ययात् कृतेभ्यः कर्मभ्यो न मोक्षो-मुक्तिरस्ति, स्यादेतत्-त्वयैव व्यभिचार इत्याह-अथैः-द्रव्यैःप्रया-प्रार्थनीयैर्वस्तुभिरिति गम्यं, कामैश्च-मनोज्ञशब्दादिभिरुत्तमैः-प्रधानरुपलक्षितः सन् आत्मा मम पुण्यफलोपेतश्चशुभकर्मफलान्वित इति, यथा त्वं, जानासि हे सम्भूत ! पूर्वजन्मनि सम्भूताभिधः, महानुभाग-बृहन्माहात्म्यं-महर्द्धिकं-सातिशयविभूतियुक्तं, अत एव पुण्यफलोपेतं चित्रमपि जानीहि-अवबुध्यस्व तथैवाविशिष्टमेव हे राजन् !, किमित्येवमत आह| ऋद्धिः-सम्पत् द्युतिः-दीप्तिः तस्यापि पूर्वजन्मनि चित्राभिधस्य ममापीति भावः, च यस्मादर्थे, ततो यस्मात्प्रभूता-बहीत्यर्थः, गृहिभावे ममाप्येवंविधत्वादेवेति भावः ॥ १०-११॥४१५-४१६ ॥ यदि तवाप्येवं समृद्धिरासीत् तत्किं प्रबजित इत्याह
| मुनेर्वचनम्
॥१०
॥
Jain Education International
For Privale & Personal use only
www.jainelibrary.org
