________________
KOKTOXOXOXOXOXOXOXOXOXOX
यथा चैतत् सुदृष्टं न स्यात्तथा स्वत एवाह
कुसं च जूवं तणकट्ठमरिंग, सायं च पायं उदयं फुसंता।
पाणाई भूयाई विहेडयंता, भुजोऽवि मंदा! पकरेह पावं ॥ ३९७ ॥ कुशं च-दर्भ, यूपतृणं-धीरणादि, काष्ठं-समिदादि, अग्निं, सर्वत्र परिगृह्णन्त इति शेषः, सायं-संध्यायां, चस्य भिन्नक्रमत्वात् प्रातश्च-प्रभाते उदकं स्पृशन्तः-आचमनादिषु परामृशन्त-प्राणान्-द्वीन्द्रियादीन् पूतरकादीन, भूतान-तरून् , उक्तं च "प्राणाः द्वित्रिचतुः प्रोक्ता, भूताश्च तरवः स्मृताः। जीवाः पञ्चेन्द्रिया ज्ञेयाः, शेषाः सत्त्वाः प्रकीर्तिताः॥१॥” इति पृथिव्यायेकेन्द्रियोपलक्षणं चैतत् , बिहेडयन्तो-विविधं बाधमानाः, विनाशयन्त इत्यर्थः, किमित्याह-भूयोऽपि-पुनरपि, न केवलं पुरा, किंतु विशुद्धिकालेऽपि जलानलादिजीवोपमर्दतो मन्दा-जडाः प्रकुरुथ-प्रकर्षणोपचिनुथ यूयं पापं-अशुभं कर्म, अयमाशयः-कुशला हि कर्ममलविलयात्मिकां शुद्धिं मन्यन्ते, भवदभिमते यागस्नाने प्रागुक्तनीत्या प्रत्युत कर्ममलोपचयहेतू एवेति, कथं तद्धेतुकशुद्धिमार्गणं सुदृष्टं ते वदेयुः १ ॥ ३९ ॥ ३९७ ॥ इत्थं तद्वचनतो यागं प्रत्युपन्नशङ्कास्ते एवं पप्रच्छुः
कहं चरे भिक्खु ! वयं जयामो?, पावाई कम्माई पणुल्लयामो। अक्खाहि णे संजय ! जक्खपूइया!, कहं सुजÉ कुसला वयंति ? ॥ ३९८ ॥
यागे पाएं दोषदर्शनन
Jain Educa
t
ion
For Privale & Personal Use Only
ONMr.jainelibrary.org
