________________
उत्तरा० अवचूर्णिः
॥८९॥
कोपे
इत्थमध्यापकं यक्षेण निरुत्तरीकृतं दृष्ट्वा तच्छात्राः प्राहुःअज्झावयाणं पडिकूलभासी, पभाससे किन्तु सगासि अम्हं ।
केशीयम
ध्ययनम् अवि एविणस्सउ अन्नपाणं, न य णं दाहामु तुम(प्रह)नियंठा! ॥ ३७४ ॥
१२ अध्यापकानां-उपाध्यायानां प्रतिकूलं भाषते इत्येवंशीलः प्रतिकूलभाषी सन् प्रभाषसे-षे, किं क्षेपे, तुरक्षमायां, ततो धिक् भवन्तं, न वयं क्षमामहे, यदीत्थं भवान् ब्रूते सकाशे-समीपे अस्माकं, अपिः-सम्भावने एतत्परिदृश्यमानं विनश्यतु, नैव, णं वाक्यालङ्कारे, दास्यामः तव हे निर्ग्रन्थ-गुरुप्रत्यनीको हि भवान् , अन्यथा तु कदाचिदनुकम्पया यत्किञ्चिद्मोऽपीति
XI छात्राणां भावः ॥ १६ ॥ ३६४॥ यक्ष आह
यक्षोत्तरम् समिईहिं मझं सुसमाहियस्स, गुत्तीहि गुत्तस्स जिइंदियस्स ।
जइ मे न दाहित्य अहेसणिजं, किमज जन्नाण लभित्थ लाभ?॥ ३७॥ समितिभिः मह्यं सुष्ठ समाधिमते, गुप्तिभिः गुप्ताय, जितेन्द्रियाय, सर्वत्र चतुर्थ्यर्थे षष्ठी, यदि मे-मह्यं, मज्झमित्यस्य w८९॥ व्यवहितत्वात् क्रियां प्रति पुनरुपादानमदुष्टं, न दास्यथ, अथेत्युपन्यासे, एषणीयं-एषणाशुद्धमन्नादि, किं ? न किञ्चिदित्यर्थः, अद्य-अधुनाऽऽरब्धयज्ञानां-यागानां, यद्वा हे आर्याः ! यज्ञानां लप्स्यध्वं-प्राप्स्यध्वं ?, लाभ-पुण्यप्राप्तिरूपं पात्रदानादेव हि विशिष्टपुण्यावाप्तिः, अन्यत्र तु तथाविधफलाभावाद्दीयमानस्य हानिरेव ॥ १७ ॥ ३७५ ॥
Jain Education
a
l
For Privale & Personal use only
nelibrary.org
