________________
महिं थावरेहिं चमवयसा कायसायारेषु-पृथिव्यामित-कुर्यात् , दवा
मूलगुणोक्तिः
XXXXXXXXXXXox
यद्येवं ततः किं कृत्यमित्याहपाणे अनाइवाइजासे समियत्ति बुच्चई ताई। तओसे पावयं कम्मं निजाइ(णिपणाई पा०)उदयं व थलाओ॥२१६॥
प्राणान्नातिपातयेत् स्वयमिति गम्यं, चात् कारणानुमत्योरपि निषेधः, मृषावादाधुपलक्षणं चैतत् , यतः सेत्ति यः प्राणान्नातिपातयिता स समितः समितिमानित्युच्यते, कीदृग् सन् ?, त्रायी-अवश्यं प्राणित्राता, समितत्वेऽपि को गुण? इत्याह-ततःसमितात् , से अथार्थः, पापकं-अशुभं कर्म निर्याति-निर्गच्छति, किमिव ? उदकमिव, कुतः,? स्थलादू अत्युन्नतप्रदेशात् ॥९॥२१६॥
यदुक्तं "प्राणान् नातिपातयेदि"ति तदेव स्पष्टयन्नाहजगनिस्सिएहिं भूएहिं तसनामेहिं थावरेहिं च( जगणिस्सियाण भुयाणं तसाणं थावराण य पा०)।
नो तेसिमारभे दंडं मणसा वयसा कायसा चेव ॥ २१७ ॥ जगति निश्रितेषु-आश्रितेषु भूतेषु-जन्तुषु त्रसनामकर्मोदयवत्सु द्वीन्द्रियादिषु, स्थावरेषु-पृथिव्यादिषु, चः समुच्चये, सर्वत्र प्राकृतत्वात् सप्तम्यर्थे तृतीया, यद्वा तृतीयान्ततयैव व्याख्येयं, नो-नैव तेषु रक्षणीयत्वेन प्रसिद्धेषु आरभेत-कुर्यात् , दण्डंवधात्मकं, मनसा वचसा आर्षत्वात् कायेन, चः शेषभङ्गोपलक्षकः, ततो यथा नारभेत तथा नारम्भयेत् नाप्यनुमन्येत, एवःअवधारणे भिन्नक्रमश्च, नो इत्यस्याग्रे योजितः ॥ १० ॥२१७ ॥
इत्थं मूलगुणानुक्त्वा उत्तरगुणानाह| सुद्धसणा उ नच्चा णं तत्थ ठवेज भिक्खू अप्पाणं । जाताए घासमेसिज़ा रसगिद्धे न सिया भिक्खाए ॥ २१८ ॥
an
For Privale & Personal use only
Jainelibrary.org
