________________
योगसद्महे प्रणिधौ दृष्टान्त: | निगा १३१८
आवश्यक-IN लाद्विन्दौ पतिते नेच्छति, वारत्तकोऽवलोकनगतो दृष्ट्वा तत्र मक्षिकाद्युपप्लवं शुमाध्यवसायेन जाति स्मृत्वा देवतादत्तलिङ्गः नियुक्तेरव- प्राबजत् , वास्त्रकर्षिविहरन् सुंसुमारपुरमायातः, तत्र धुन्धुमारो राजा तस्याङ्गारवती सुव्रता श्राविका, रुष्टपरिव्राजकया चित्रे चूर्णिः ।। लिखित्वोजयिन्यां चन्द्रप्रद्योतस्य दर्शिता, दुतेन बलात् मागितेऽदाने सर्वबलेन रुद्धं सुंसुमारपुरं तेन, निमित्तज्ञेन बाला |
भापितास्ते भीता नागगृहस्थितवारत्तकमूले गता, मा विभ्यतेति मुनिनोक्ते राज्ञस्तेनाभयमुक्तं, युद्धे बद्धश्चण्डप्रद्योतः, महा॥१५२॥
शासनमिति कृत्वा दत्ताङ्गारवती तस्मै, प्रद्योतेन पृष्टा प्रिया, प्रिये ! त्वत्पित्राहं कथं जितः, तया मुनिवचः कथितं, दृष्ट्वा प्रद्योतः प्राह-वन्दे निमित्तकऋषि, साधुनोपयुक्तेन ज्ञातं स्खलितं, पश्चानिवृत्तः, चन्द्रयशासुजातधर्मघोषवारत्तकैः संवेगेन योगाः सगृहीताः ॥ १३१६-१३१७ ॥ भरुयच्छे जिणदेवो भयंतमिच्छे कुलाण भिक्खू या पइठाण सालवाहण गुग्गुल भयवं च णहवाहणे १३१०
भरुकच्छे नभोवाहनो राजा कोशसमृद्धः, इतः प्रतिष्ठाने शालवाहनो राजा बलसमृद्धः, स नभोवाहनं रुन्धति स्म, कोशसमृद्धोऽरिमस्तकाद्यानयिनां द्रव्यलक्षं दत्ते, एवं क्षीणवला प्रतिवर्ष याति, अन्यदा तन्मन्त्री निर्विषयकृतोऽहमिति | कपटेन निर्गत्य गुग्गुलभारमादाय भरुकच्छमायातो देवकुले गुग्गुलभगतानामाहमिति स्वं ख्यापयन् तस्थौ, राज्ञा सत्कृत्य मन्त्री चक्रे, राज्यं पुण्यलभ्यमितिच्छद्मना देवकुलकूपादिषु सर्व द्रव्यं तेन विश्वास्य निष्ठापितं पश्चात्शालवाहनेन जितः। एष द्रव्यप्रणिधिरमात्यस्य । भावप्रणिधौ तत्रैव जिनदेवाचार्यः भदन्तमित्रकुणालाख्यौ द्वौ भ्रातरौ मिथु, राजकुले वादे
॥ १५२ ॥
For Private Personal Use Only
A
Jain Education in
w.jainelibrary.org