________________
श्रीधीरसुन्दरसू० आव अवचर्णिः ॥१९४॥
गाथा-१८२
८३-८४
पुरिमेण पच्छिमेण य एए सव्वेऽवि फासिया ठाणा ।
मज्झिमऐहिं जिणेहिं एक्कं दो तिणि सव्वे वा ॥१८२॥ पूर्वेण ऋषभेन पश्चिमेन वीरेण प्राग्भवे एतानि सर्वाण्यपि स्पृष्टानि-आसेवितानि, मध्यमैजिनरेक द्वे त्रीणि सर्वाणि वा ॥१८२॥
तं च कहं वेइज्जइ ? अगिलाए धम्मदेसणाईहि ।।
बज्झइ तं तु भगवओ तइयभवोसक्कइत्ता णं ॥१८३॥ चः-पुनरर्थे, ननु तत्पुनस्तीर्थकरनामकर्म उदयं प्राप्तं कथं वेद्यते ?, एवं शिष्येण प्रश्ने सूरिराह-अग्लान्याग्लानिपरिहारेण धर्मदेशनादिभिः, अष्टमहापातिहार्यादिरूपे सुरेन्द्रकृते पूजोपचारे सति, आदिशब्दाच्चतुस्त्रिंशताऽतिशयैः पञ्चत्रिंशता वाणीगुणैरित्योदिग्रहः, तत्तु तीर्थकरकर्म भवतः-तीर्थकरभवात् प्रागवसर्य पश्चिमानुपा यस्तृतीयभवस्तस्मिन् वध्यते-निकाच्यते, निकाचनारूपश्च बन्धस्तृतीयभवादारभ्य तावद्यावतीर्थकरभवे अपर्वकरणस्य सङ्ख्येयभागाः, तत उर्व बन्धव्यवच्छेदः, केवलिकाले तस्योदयः ॥१८३॥ तत्कस्यां गतौ बध्यते इत्याह
नियमा मणुयगईयए इत्थी पुरिसेयरो य सुहलेसो । आसेवियबहुलेहिं वीसाए अण्णयरएहिं ॥१८४॥
॥१९४॥
in Education Inter
For Privale & Personal use only
Alinelibrary.org
