________________
श्रीधीरसुन्दरसू० आव०अवचणिः
॥१६१।।
विमृश्य कर्णयोगगत्य कथ्यते, अन्यदा प्रदीपानले लग्ने विलम्ब्य कथिते गृह' दग्ध', पुनः शिक्षित:-ईदृशे कार्ये न विलम्ब्यते, स्वयमेव कचवरजलादि प्रक्षिप्यते, अन्यदा केशान् धूपयतस्तस्य मूर्वि गोभक्त प्रक्षिप्त', एवं शिष्योऽपि योवन्मात्र' गुरुः कथयति तावन्मात्रमेव स्वयं द्रव्याद्यौचित्यपरिज्ञानशून्यो यो वक्ति तस्य वचनाननुयोगः, यस्तु तदौचित्येन वक्ति तस्य तदनुयोगः, भवन्ति-भावे भाव विषयाननुयोगानुयोगोई शान्ताः, ॥१३३।। ते चेमे
गाथा-१३३-३
सवठाभज्जा १ सत्तवइए २ अ कुंकनागदारए ३ नउले ४ ।
कमलामेला ५ संवस्स साहसं ६ सेणिए कोवो ७ ॥१३४॥ तत्राद्य-थावकभार्या, यथा स्वकलामपि तत् सखीलक्षणपरकलत्राभिप्रायेण भुजानस्य गृहीताणुव्रतस्य श्राद्धस्य भावाननुयोगः, पश्चातापे प्रियोक्ती यथावदवगमे तु भावानुयोगः १, सप्तभिः पदैर्व्यवहरतीति साप्तपदिका, बकचुलस्यात्र स्वभगिनीमपि परपुरुषाभिप्रायेण जिघांसोर्भावस्याननुयोगो यथावदवगमे त्वनुयोगः २, कागदेशे एकेन नरेण भार्यामृतौ अन्यां परिणेतुमिच्छता सपत्नीपुत्रोऽस्तीति कन्यामलभमानेन पुत्रमारणेच्छया, अरण्ये स्वमुक्तबाणानयने आदिष्टः पुत्रः, पृष्ठे बाणो मुक्तः, रक्षितः, द्वितीये तूक्ते ज्ञातोऽभिप्रायो, ज्ञातेऽननु- |
॥१६१।।
Jain Education International
For Private & Personal use only
www.jainelibrary.org
