________________
गाथा-१२७
श्रीधीरसुन्दरसू० ओव०अवणिः ॥१५४॥
केवलीति दर्शितः, एतस्मात् सामायिकश्रुतमाचार्यपारम्पर्येणायातं, एतस्माच्च जिनप्रवचनप्रसतिरित्यादि, सर्व प्रासङ्गिक नियुक्तिसमुत्थानप्रसङ्गेनोक्तः, इदानीमपि केयं जिनप्रवचनोत्पत्तिः ? कियदमिधानं चेद जिनप्रवचनं ? को वाऽस्याभिधानविभागः ? इत्येतत् प्रासङ्गिकशेष शेषद्वारसग्रहं चाभिधित्सुराह
जिणपवयणउप्पत्ती पवयणएगट्टिया विभागो य ।
दारविही य नयविही वक्खाणविही य अणुओगो ॥१२८॥ जिनप्रवचनोत्पत्तिः प्रवचनकाथि कानि विभागश्च, इद त्रयमपि प्रसङ्गशेष द्वाराणि उद्देशनिर्देशादीनि तेषा विशिष्टप्ररुपणं स्वरूपकथनं द्वारविधिः, अयमुपोद्घातोऽभिधीयते, नयविधि रुपक्रमादीनां मूलानुयोगद्वाराणां चतुर्थानुयोगद्वार, व्याख्यानस्य विधियाख्यानविधिः, शिष्याचार्यपरीक्षाभिधानं, अनुयोगः-सूत्रस्पर्शिकनियुक्तिः सूत्रानुगमश्चेति समुदायार्थः । आह
चतुर्थमनुयोगद्वार नयविधिमभि पाय पुनस्तृतीयानुयोगाभिधानं किमर्थं १, उच्यते, नयानुगमयोः सहचर. भावप्रदर्शनार्थ', तथाहि-नयानुगमौ प्रतिमत्र युगपदनुधावतः, नयमतशून्यस्यानुगमस्याभावात् , अनुयोगद्वारचतुष्टयोपन्यासे तु नयानामन्तेऽमिधानं युगपद्वक्तुमशक्यत्वात् , आह-चतुरनुयोगद्वारातिरिक्तव्याख्यानविधेरुपन्या
॥१५४॥
Jain Education Inten
For Privale & Personal use only
www.jainelibrary.org
