________________
श्रीधीरसुन्दरसू० आव० अवचणिः ॥१५०॥
गाथा-१२१-२
२३
नवगमात् , इह निर्मदनीकृतमदनकोद्रवकल्पा - अपगतमिथ्यात्वभावा मिथ्यात्वपुद्गला एवं सम्यग्दर्शनं, तदेव क्षीणं, यत्पुनरात्मपरिणामस्वभाव तत्वार्थश्रद्धानलक्षणं सम्यग्दर्शनं तन्न क्षीणं, अपि तु तदतीव श्लक्ष्णशुद्धाभ्रपटलविगमेन मनुष्यस्य दृष्टिरिख शुद्धजलानुगतशुद्धवस्त्रमिव वा जलक्षये विशुद्धतरस्वरूपं स्यात् , यदि पुनरबद्धाः क्षपकश्रेणिमारभते ततः सप्तके क्षीणे नियमादनुपरतपरिणाम एव चारित्रमोहक्षपणाय यतते, सम्यक्त्वस्य क्षपितशेषेऽवतिष्ठमान एवाप्रत्याख्यानप्रत्याख्यानावरणकषायाष्टकं समकमेव क्षपयितुमारभते, एतेषु चाद्धक्षपितेष्वन्याः षोडश प्रकृतीः क्षपयति ॥१२१॥ तत्प्रतिपादकमिद' गाथाद्वयं
गइआणुपुव्वी दो दो जाइनामं च जाव चउरिंदी । आवायं उज्जोयं थावरनामं च सुहुमं च ॥१२२॥ साहारणमपज्जत्तं निहानिदं च पयलपयलं च ।
थीणं खवेइ ताहे अवसेसं जं च अट्टण्हं ॥१२३॥ गतिश्चानुपूर्वी च गत्यानुपूव्यों द्वे द्वे, नरकगतिः नरकानुपूर्वी, यथा वृषभो नासिकान्यतरनद्धो योग्यं स्थानं नीयते तथा जीवोऽपि यथा कर्मपुद्गलसंहत्या विशि.स्थानं प्राप्यते, यया वा ऊर्वोत्तमाङ्गाधवरणादि
॥१५॥
Sain Education inte
For Private & Personal use only
प
ainelibrary.org
