________________
-+20-
अनुयो० मलधारीया
वृत्तिः उपक्रमाधिक
॥११४॥
णपुंसगवेदए कण्हलेसे जाव सुक्कलेसे मिच्छादिट्ठी ३ अविरए असंणी अण्णाणी आहारए छउमत्थे सजोगी संसारत्थे असिद्धे, से तं जीवोदयनिप्फन्ने । से किं तं अजीवोदयनिप्फन्ने?, २ अणेगविहे पण्णत्ते, तंजहा-उरालिअं वा सरीरं उरालिअसरीरपओगपरिणामिअंवा दव्वं, वेउब्विअंवा सरीरं वेउव्वियसरीरपओगपरिणामिअंवा दव्वं, एवं आहारगं सरीरं तेअगं सरीरं कम्मगसरीरं च भाणिअव्वं, पओगपरिणामिए वण्णे गंधे रसे फासे, से तं अजीवोदयनिष्फण्णे । से तं उदयनिप्फण्णे, से तं उदइए। औदयिको भावो द्विविध:-अष्टानां कर्मप्रकृतीनामुदयस्तन्निष्पन्नश्च, अयं चार्थः प्रकारद्वयेन व्यत्पत्तिकरणादादावेव दर्शितः, उदयनिष्पन्नः पुनरपि द्विविधो-जीवे उद्यनिष्पन्नो जीवोदयनिष्पन्नः अजीवे
उदयनिष्पन्नोऽजीवोदयनिष्पन्नो, जीवोदयनिष्पन्नस्योदाहरणानि-'णेरइए' इत्यादि, इदमुक्तं भवति-कर्मजाणामुदयेनैव सर्वेऽप्येते पर्याया जीवे निष्पन्नाः, तद्यथा-नारकस्तिर्यङ् मनुष्य इत्यादि, अंबाह-ननु ययेव
मपरेऽपि निद्रापञ्चकवेदनीयहास्यादयो बहवः कर्मोदयजन्या जीवे पर्यायाः सन्ति, किमिति नारकत्वादयः कियन्तोऽप्युपन्यस्ताः?, सत्यम् , उपलक्षणत्वाद्मीषामन्येऽपि सम्भविनो द्रष्टव्याः, अपरस्त्वाह-ननु कर्मो
SANSARKI
॥११४॥
Jain Education in
For Private & Personel Use Only
TOrainelibrary.org
